விநாயகர் அகவல்
Vinayagar Agaval (விநாயகர் அகவல்): Tamil text and meaning · ஔவையார் (Avvaiyar)
- சீதக் களபச் செந்தா மரைப்பூம்
- பாதச் சிலம்பு பலவிசை பாடப்
- பொன்னரை ஞாணும் பூந்துகில் ஆடையும்
- வன்னமருங்கில் வளர்ந்தழ கெறிப்பப்
- பேழை வயிறும் பெரும்பாரக் கோடும்
- வேழ முகமும் விளங்குசிந் தூரமும்
- அஞ்சு கரமும் அங்குச பாசமும்
- நெஞ்சிற் குடிகொண்ட நீல மேனியும்
- நான்ற வாயும் நாலிரு புயமும்
- மூன்று கண்ணும் மும்மதச் சுவடும்
- இரண்டு செவியும் இலங்குபொன் முடியும்
- திரண்டமுப் புரிநூல் திகழொளி மார்பும்
- சொற்பதம் கடந்த துரியமெய்ஞ் ஞான
- அற்புதம் நின்ற கற்பகக் களிறே!
- முப்பழ நுகரும் மூஷிக வாகன!
- இப்பொழு தென்னை ஆட்கொள வேண்டித்
- தாயா யெனக்குத் தானெழுந் தருளி
- மாயாப் பிறவி மயக்கம் அறுத்துத்
- திருந்திய முதலைந் தெழுத்தும் தெளிவாய்ப்
- பொருந்தவே வந்தென் உளந்தனில் புகுந்து
- குருவடி வாகிக் குவலயந் தன்னில்
- திருவடி வைத்துத் திறமிது பொருளென
- வாடா வகைதான் மகிழ்ந்தெனக் கருளிக்
- கோடா யுதத்தால் கொடுவினை களைந்தே
- உவட்டா உபதேசம் புகட்டியென் செவியில்
- தெவிட்டாத ஞானத் தெளிவையும் காட்டி
- ஐம்புலன் தன்னை அடக்கும் உபாயம்
- இன்புறு கருணையின் இனிதெனக் கருளிக்
- கருவிக ளொடுங்கும் கருத்தினை யறிவித்(து)
- இருவினை தன்னை அறுத்திருள் கடிந்து
- தலமொரு நான்கும் தந்தெனக் கருளி
- மலமொரு மூன்றின் மயக்கம் அறுத்தே
- ஒன்பது வாயில் ஒருமந் திரத்தால்
- ஐம்புலக் கதவை அடைப்பதும் காட்டி
- ஆறா தாரத்(து) அங்குச நிலையும்
- பேறா நிறுத்திப் பேச்சுரை யறுத்தே
- இடைபிங் கலையின் எழுத்தறி வித்துக்
- கடையிற் சுழுமுனைக் கபாலமும் காட்டி
- மூன்றுமண் டலத்தின் முட்டிய தூணின்
- நான்றெழு பாம்பின் நாவில் உணர்த்திக்
- குண்டலி யதனிற் கூடிய அசபை
- விண்டெழு மந்திரம் வெளிப்பட உரைத்து
- மூலா தாரத்தின் மூண்டெழு கனலைக்
- காலால் எழுப்பும் கருத்தறி வித்தே
- அமுத நிலையும் ஆதித்தன் இயக்கமும்
- குமுத சகாயன் குணத்தையும் கூறி
- இடைச்சக் கரத்தின் ஈரெட்டு நிலையும்
- உடல்சக் கரத்தின் உறுப்பையும் காட்டிச்
- சண்முக தூலமும் சதுர்முக சூக்கமும்
- எண் முகமாக இனிதெனக் கருளிப்
- புரியட்ட காயம் புலப்பட எனக்குத்
- தெரியெட்டு நிலையும் தெரிசனப் படுத்திக்
- கருத்தினில் கபால வாயில் காட்டி
- இருத்தி முத்தி யினிதெனக் கருளி
- என்னை யறிவித்(து) எனக்கருள் செய்து
- முன்னை வினையின் முதலைக் களைந்து
- வாக்கும் மனமும் இல்லா மனோலயம்
- தேக்கியே யென்றன் சிந்தை தெளிவித்(து)
- இருள்வெளி யிரண்டுக்(கு) ஒன்றிடம் என்ன
- அருள்தரும் ஆனந்தத்(து) அழுத்தியென் செவியில்
- எல்லை யில்லா ஆனந் தம்அளித்(து)
- அல்லல் களைந்தே அருள்வழி காட்டிச்
- சத்தத்தின் உள்ளே சதாசிவம் காட்டிச்
- சித்தத்தின் உள்ளே சிவலிங்கம் காட்டி
- அணுவிற்(கு) அணுவாய் அப்பாலுக்(கு) அப்பாலாய்க்
- கணுமுற்றி நின்ற கரும்புள்ளே காட்டி
- வேடமும் நீறும் விளங்க நிறுத்திக்
- கூடுமெய்த் தொண்டர் குழாத்துடன் கூட்டி
- அஞ்சக் கரத்தின் அரும்பொருள் தன்னை
- நெஞ்சக் கருத்தின் நிலையறி வித்துத்
- தத்துவ நிலையைத் தந்தெனை யாண்ட
- வித்தக விநாயக விரைகழல் சரணே!
What it means (பொருள்)
A short summary in Tamil and in plain English, in 11 parts that each cover a group of lines (the line numbers are shown), written for this page. Important: the meanings on this site were written with AI assistance and may contain errors. They are a study aid, not a translation by a scholar. Please check them with a teacher, a learned reader or a printed commentary before relying on them, and use the contact page to report a mistake.
இப்பக்கத்துக்காக எழுதப்பட்ட, தமிழிலும் எளிய ஆங்கிலத்திலும் அமைந்த சுருக்கமான பொருள்: 11 பகுதிகளாக, ஒவ்வொன்றும் சில வரிகளை உள்ளடக்கியது (வரி எண்கள் காட்டப்பட்டுள்ளன). முக்கியம்: இத்தளத்தில் உள்ள பொருள் விளக்கங்கள் செயற்கை நுண்ணறிவின் (AI) உதவியுடன் எழுதப்பட்டவை; அவற்றில் பிழைகள் இருக்கலாம். அவை கற்க உதவும் குறிப்புகள் மட்டுமே, அறிஞர் ஒருவரின் மொழிபெயர்ப்பு அல்ல. அவற்றை நம்புவதற்கு முன் ஆசிரியர், கற்றறிந்தவர் அல்லது அச்சிட்ட உரை நூலுடன் சரிபார்த்துக் கொள்ளுங்கள்; பிழை கண்டால் தொடர்புப் பக்கத்தின் வழியே தெரிவியுங்கள்.
தமிழில்
வரிகள் 1–4: சந்தனம் மணக்கும் செந்தாமரை போன்ற திருவடியில் சிலம்புகள் பலவித ஓசையுடன் ஒலிக்கின்றன. பொன் அரைஞாணும் அழகிய ஆடையும் இடையில் ஒளிவீசுகின்றன. வரிகள் 5–12: பெரிய வயிறு, பெரிய தந்தம், யானை முகம், சிவந்த சிந்தூரம், ஐந்து கைகள், அங்குசம், பாசம், நீல நிறத் திருமேனி, தொங்கும் வாய், எட்டுத் தோள்கள், மூன்று கண்கள், மதநீர் ஒழுகும் தடம், இரண்டு காதுகள், ஒளிரும் பொன் முடி, முப்புரிநூல், ஒளிமிக்க மார்பு என விநாயகரின் வடிவம் வருணிக்கப்படுகிறது. வரிகள் 13–15: சொற்களைக் கடந்த துரிய நிலையான மெய்ஞ்ஞானத்தின் அற்புதமாய் நிற்கும் கற்பகக் களிறே, மூன்று பழங்களை உண்பவனே, மூஷிகத்தை வாகனமாகக் கொண்டவனே என்று அழைக்கிறார். வரிகள் 16–20: இப்போதே என்னை ஆட்கொள்ள வேண்டி, தாயைப்போல் தானே எழுந்தருளி, அழியாத பிறவி மயக்கத்தை அறுத்து, ஐந்தெழுத்தைத் தெளிவாக உணர்த்தி, என் உள்ளத்தில் புகுமாறு வேண்டுகிறார். வரிகள் 21–26: குருவின் வடிவாகி, இந்த உலகில் திருவடியை வைத்து, எது உண்மை என்பதை மகிழ்ந்து அருளி, தந்தத்தால் கொடிய வினைகளைக் களைந்து, என் காதில் இனிய உபதேசத்தையும் தெவிட்டாத ஞானத் தெளிவையும் தருகிறார் என்று பாடுகிறார். வரிகள் 27–34: ஐம்புலன்களை அடக்கும் வழியை இனிதாக அருளி, புலன்களின் செயல் ஒடுங்கும் நிலையை உணர்த்தி, இருவினைகளையும் இருளையும் நீக்கி, நால்வகை நிலைகளையும் மூன்று மலங்களின் மயக்கத்தை அறுக்கும் வழியையும், உடலின் ஒன்பது வாயில்களையும் ஐம்புலக் கதவையும் மந்திரத்தால் அடக்கும் முறையையும் காட்டுகிறார். வரிகள் 35–44: ஆறு ஆதாரங்களின் நிலை, இடகலை பிங்கலை நாடிகள், சுழுமுனை நாடி, குண்டலினி, மூச்சுடன் கலந்த அஜபா மந்திரம், மூலாதாரத்தில் எழும் தீ ஆகியவற்றை உணர்த்தி அவற்றை எழுப்பும் வழியைக் காட்டுகிறார். வரிகள் 45–54: அமுத நிலை, சூரிய சந்திரர்களின் இயக்கம், உடலில் உள்ள சக்கரங்களின் நிலைகள், அவற்றின் உறுப்புகள், தூல சூக்கும வடிவங்கள், உடலின் எட்டுத் தத்துவங்களின் தரிசனம் ஆகியவற்றை எடுத்துக்காட்டி, உச்சியின் வாயிலைக் காட்டி முத்தியை அருளுமாறு பாடுகிறார். வரிகள் 55–62: என்னை எனக்கு அறிவித்து, முன்வினையின் வேரைக் களைந்து, வாக்கும் மனமும் அடங்கிய மனம் ஒடுங்கிய நிலையை உண்டாக்கி, என் சிந்தையைத் தெளிவித்து, எல்லையில்லா ஆனந்தத்தை அளித்து, துன்பங்களை நீக்கி அருள் வழியைக் காட்டுகிறார். வரிகள் 63–66: ஒலியின் உள்ளே சதாசிவத்தையும், சித்தத்தின் உள்ளே சிவலிங்கத்தையும் காட்டுகிறார். அணுவுக்கு அணுவாகவும் எல்லாவற்றுக்கும் அப்பாலுமாகவும் உள்ள பொருளை, கரும்பின் கணுவைப்போல் நிறைந்த இனிமையாகக் காட்டுகிறார். வரிகள் 67–72: அடியாரின் வேடத்தையும் திருநீற்றையும் விளங்கச் செய்து, மெய்த் தொண்டர் கூட்டத்துடன் சேர்த்து, ஐந்தெழுத்தின் அரிய பொருளையும் உள்ளத்தின் நிலையையும் அறிவித்து, தத்துவ நிலையைத் தந்து என்னை ஆண்ட ஞானமுடைய விநாயகனே, உன் மணம் வீசும் திருவடிக்கு வணக்கம் என்று நிறைவு செய்கிறார்.
In English
Lines 1–4: The poet pictures the Lord's feet like red lotuses scented with sandalwood, with anklets ringing in many tones, a golden waist-cord and fine cloth shining at his waist. Lines 5–12: The poem describes Ganesha's form: a great belly, a heavy tusk, an elephant's face, red vermilion, five hands holding the goad and the noose, a dark blue body that dwells in the heart, a hanging mouth, eight arms, three eyes, the marks of flowing rut, two ears, a shining golden crown, the sacred thread and a bright chest. Lines 13–15: He is addressed as the wondrous young elephant of the wish-granting tree, standing in the state beyond words that is true knowledge, who enjoys three kinds of fruit and rides on a mouse. Lines 16–20: The poet asks him to come now to take him in, to appear like a mother, to cut through the deep confusion of being born again and again, to make the five-letter mantra clear, and to enter his heart. Lines 21–26: Taking the form of a guru, the Lord places his feet in this world, shows with joy what is true, removes the harsh results of past actions with his tusk, and pours teaching into the poet's ear along with a clear and endless knowledge. Lines 27–34: The poet describes being taught how to hold the five senses in check, how the faculties grow still, how the two kinds of past action and the darkness are removed, how the confusion of the three impurities is cut, and how the nine gateways of the body and the doors of the senses are closed by a mantra. Lines 35–44: He is shown the six centres of the body, the left and right channels, the central channel, the coiled energy at the base, the silent mantra carried on the breath, and how to wake the fire rising from the base of the spine. Lines 45–54: He is shown the state of nectar, the movement of sun and moon, the wheels of energy in the body with their parts, the gross and subtle forms, and the vision of the eight principles, and is led to the gate at the crown of the head and to liberation. Lines 55–62: The poet asks to be made to know himself, to have the root of earlier actions removed, to reach a stillness in which speech and mind are quiet, to have his thought made clear, to be given boundless joy, and to have sorrow taken away and the path of grace shown. Lines 63–66: The Lord shows the supreme Shiva within sound and the Shiva lingam within the mind, and shows the One who is smaller than the smallest and beyond all that lies beyond, like the sweetness packed inside a sugarcane joint. Lines 67–72: He keeps the devotee's dress and sacred ash bright, joins him to the company of true devotees, makes known the rare meaning of the five letters and the state of the heart, and gives the state of truth. The poem ends with a bow to the fragrant feet of the wise Vinayaka who ruled the poet.
About this textஇந்நூலைப் பற்றி
Vinayagar Agaval is a 72-line poem to Lord Ganesha, attributed to the Tamil poet Avvaiyar. It is recited in many Tamil homes and temples, and it is traditionally sung at the start of worship, since Ganesha is honoured first. It begins with a picture of his form and then asks him for guidance, in the language of yoga.
The poem has 72 lines. The meaning on this page is given in 11 short parts, each covering a group of lines, so that you can follow it as you read along. The wording of the lines follows the open Project Madurai edition. Who composed the poem, and when, is a question on which sources differ.
How to use this page: press Follow along and read the verse aloud as each word lights up. The highlight is only a guide to the pace and makes no sound, and you can tap any word to start from it. Then press Listen under the meaning to hear it in Tamil or in English. Use A+ to make the verse larger for reciting together, or print the page.
விநாயகர் அகவல் என்பது விநாயகப் பெருமானைப் போற்றும் 72 வரிகள் கொண்ட பாடல். இது தமிழ்ப் புலவர் ஔவையார் இயற்றியது என்று சொல்லப்படுகிறது. பல தமிழ் வீடுகளிலும் கோயில்களிலும் இது ஓதப்படுகிறது. விநாயகரே முதலில் வணங்கப்படுவதால், வழிபாட்டின் தொடக்கத்தில் இதைப் பாடுவது மரபு. பாடல் முதலில் அவரது திருவுருவத்தை வர்ணிக்கிறது, பிறகு யோக நெறியின் மொழியில் அவரிடம் வழிகாட்டுதலை வேண்டுகிறது.
இந்தப் பாடலில் 72 வரிகள் உள்ளன. இந்தப் பக்கத்தில் பொருள் 11 சிறு பகுதிகளாகத் தரப்பட்டுள்ளது; ஒவ்வொரு பகுதியும் சில வரிகளை விளக்குகிறது, அதனால் படிக்கும்போதே பொருளையும் பின்தொடரலாம். வரிகளின் சொல்வடிவம் Project Madurai திறந்த பதிப்பைப் பின்பற்றுகிறது. இந்தப் பாடலை யார், எப்போது இயற்றினார் என்பதில் ஆதாரங்கள் வேறுபடுகின்றன.
இப்பக்கத்தைப் பயன்படுத்தும் முறை: உடன் படியுங்கள் என்பதை அழுத்தி, ஒவ்வொரு சொல்லும் ஒளிரும்போது பாடலை உரக்கப் படியுங்கள். ஒளிர்வு வேகத்துக்கான வழிகாட்டி மட்டுமே; அது ஒலி எழுப்பாது. எந்தச் சொல்லைத் தொட்டாலும் அங்கிருந்து தொடங்கலாம். பிறகு பொருளின் கீழ் உள்ள கேளுங்கள் என்பதை அழுத்தி, பொருளைத் தமிழிலோ ஆங்கிலத்திலோ கேட்கலாம். சேர்ந்து பாடும்போது பாடலைப் பெரிதாக்க A+ பொத்தானைப் பயன்படுத்துங்கள், அல்லது பக்கத்தை அச்சிடுங்கள்.
வாசிப்பு வழிகாட்டி சொற்களை நிலையான வேகத்தில் ஒளிரச் செய்கிறது; நீங்கள் ஒலியை இயக்கினால் மட்டுமே ஒலிக்கும். பொருளை உங்கள் சாதனத்தில் ஏற்கெனவே உள்ள கணினிக் குரல் வாசிக்கிறது; எனவே அது ஒலிக்கும் விதம் நிறுவப்பட்ட குரல்களைப் பொறுத்தது. பாடல்களின் சொல்லமைப்பு அச்சுப் பதிப்புகளுக்கு இடையே சற்று மாறுபடலாம். பிழை கண்டால் எங்களுக்குத் தெரிவியுங்கள்.
The reading guide highlights words at a steady pace and is silent unless you turn the sound on. The meaning is read by a computer voice already on your device, so how it sounds depends on the voices installed. The wording of verses can differ slightly between printed editions. If you spot a mistake, please tell us.