Chandesvarar: The boy who bathed a lingam of sandசண்டேசுவர நாயனார்: மணல் லிங்கத்துக்கு அபிஷேகம் செய்த சிறுவன்

In a village called Seyngalur, a boy named Vichara Sarma grew up with a quiet, thoughtful nature. He loved to learn, and he loved the cows that grazed near the river.

In that village the boys took turns to look after the village cows. When it was his turn, Vichara Sarma was so gentle with them that the cows seemed to listen to every word he said. They gave more milk than ever.

One day on the riverbank, he gathered some fine sand and shaped it into a small Shiva lingam. He picked flowers and set them around it. Then he took milk from the cows and poured it over his lingam as a gift, just as the priests do in the temple.

He did this day after day. It made him so happy that he forgot about everything else. The milk he used was only a little, and it came from the cows that would have given far more than the village needed.

Some of the villagers did not understand. They told his father that the boy was wasting good milk. His father came to see for himself and became upset. In the old story, he was not able to see what the boy saw, and he spoiled the little shrine.

That very moment, Lord Shiva appeared in a bright light with His wife Parvati. Shiva said to the boy, From today, I am your father. He took off the flower garland he was wearing and placed it around the boy's neck.

Shiva gave him a new name, Chandesvarar, and made him the chief of all His servants. In many Shiva temples today, there is a small shrine of Chandesvarar, and people gently clap or snap their fingers when they visit it, to remember the little boy and his sand lingam.

செய்ஞலூர் என்ற ஊரில் விசார சர்மா என்ற சிறுவன் அமைதியான, சிந்திக்கும் இயல்புடன் வளர்ந்தான். படிப்பதை விரும்பினான். ஆற்றருகே மேயும் பசுக்களையும் விரும்பினான்.

அந்த ஊரில் சிறுவர்கள் முறை வைத்து ஊர்ப் பசுக்களை மேய்த்தார்கள். விசார சர்மாவின் முறை வந்தபோது, அவன் பசுக்களிடம் மிக மென்மையாக நடந்துகொண்டான். அவன் சொல்லும் ஒவ்வொரு சொல்லையும் பசுக்கள் கேட்பது போலவே இருந்தது. முன்பை விட அதிகமாகப் பால் கொடுத்தன.

ஒரு நாள் ஆற்றங்கரையில் நுண்ணிய மணலைச் சேர்த்து, ஒரு சிறிய சிவலிங்கம் செய்தான். பூக்களைப் பறித்து அதைச் சுற்றி வைத்தான். பிறகு கோயிலில் அர்ச்சகர்கள் செய்வது போலவே, பசுக்களிடமிருந்து பாலை எடுத்து, காணிக்கையாகத் தன் லிங்கத்தின் மேல் ஊற்றினான்.

நாளுக்கு நாள் இப்படிச் செய்தான். அது அவனுக்கு அவ்வளவு மகிழ்ச்சி தந்ததால், மற்ற எல்லாவற்றையும் மறந்தான். அவன் பயன்படுத்திய பால் கொஞ்சமே. ஊருக்குத் தேவையானதை விட மிக அதிகமாகக் கொடுக்கும் பசுக்களிடமிருந்தே அது வந்தது.

சில ஊர்க்காரர்களுக்குப் புரியவில்லை. நல்ல பாலைச் சிறுவன் வீணாக்குகிறான் என்று அவன் தந்தையிடம் சொன்னார்கள். தந்தை தாமே வந்து பார்த்து, வருத்தமடைந்தார். பழங்கதையின்படி, சிறுவன் பார்த்ததை அவரால் பார்க்க முடியவில்லை. அதனால் அந்தச் சிறிய கோயிலைக் கெடுத்துவிட்டார்.

அந்த நொடியே சிவபெருமான் தம் மனைவி பார்வதியுடன் பிரகாசமான ஒளியில் தோன்றினார். சிறுவனிடம், ‘இன்று முதல் நான் உனக்குத் தந்தை’ என்றார். தாம் அணிந்திருந்த பூமாலையைக் கழற்றி, அவன் கழுத்தில் சூட்டினார்.

சிவபெருமான் அவனுக்குச் சண்டேசுவரர் என்ற புதிய பெயரை அளித்து, தம் தொண்டர்கள் அனைவருக்கும் தலைவராக்கினார். இன்றும் பல சிவன் கோயில்களில் சண்டேசுவரருக்குச் சிறிய சன்னதி உண்டு. அங்கே செல்பவர்கள் அந்தச் சிறுவனையும் அவன் மணல் லிங்கத்தையும் நினைவுகூர, மெதுவாகக் கைதட்டுவார்கள் அல்லது விரல்களைச் சொடுக்குவார்கள்.