Sakkiya Nayanar: The pebbles for flowersசாக்கிய நாயனார்: பூக்களுக்குப் பதில் கற்கள்

In the old city of Kanchi lived a man named Sakkiyar, who had followed the path of the Buddha and spent his days in quiet study. He liked to walk and to think.

One day on his walk, he came across a Shiva lingam standing quietly under a tree. It was out in the open, with no roof and no flowers. Sakkiyar looked at it and was filled with a warm feeling. Without knowing why, he wanted to give it a gift.

He had no flowers with him and no sweets. He looked around and saw small stones on the ground. He picked up a small pebble and gently placed it before the lingam, as if it were a flower.

Every day after that, he came back, and he offered a small stone before he ate his meal. It became a happy habit for him, a bit like saying thank you.

One day, he sat down to eat and had put the first mouthful of rice in his bowl when he suddenly realised he had not made his offering. He put the bowl down at once and ran all the way to the lingam. He placed his stone there, then he smiled.

At that moment, Lord Shiva appeared in the sky and blessed him. People still tell the story of Sakkiya Nayanar as a reminder that what we give matters less than the love with which we give it.

பழமையான காஞ்சி நகரில் சாக்கியர் என்ற ஒருவர் வாழ்ந்தார். அவர் புத்தரின் வழியைப் பின்பற்றி, தம் நாட்களை அமைதியான கல்வியில் கழித்தார். நடப்பதும் சிந்திப்பதும் அவருக்குப் பிடிக்கும்.

ஒரு நாள் நடந்து செல்லும்போது, ஒரு மரத்தின் கீழ் அமைதியாக நின்றிருந்த சிவலிங்கத்தைக் கண்டார். அது திறந்த வெளியில், கூரையும் பூக்களும் இல்லாமல் இருந்தது. சாக்கியர் அதைப் பார்த்து, உள்ளத்தில் ஓர் அன்பான உணர்வு நிறைந்தது. ஏன் என்று தெரியாமலே, அதற்கு ஒரு பரிசு கொடுக்க விரும்பினார்.

அவரிடம் பூக்கள் இல்லை, இனிப்புகளும் இல்லை. சுற்றிப் பார்த்தபோது தரையில் சிறிய கற்கள் தெரிந்தன. ஒரு சிறிய கூழாங்கல்லை எடுத்து, அது பூ போலவே, லிங்கத்தின் முன் மெதுவாக வைத்தார்.

அதன் பிறகு தினமும் அங்கே திரும்பி வந்து, உணவு உண்பதற்கு முன் ஒரு சிறிய கல்லைக் காணிக்கையாக வைத்தார். அது அவருக்கு நன்றி சொல்வது போன்ற ஒரு மகிழ்ச்சியான பழக்கமாக ஆனது.

ஒரு நாள் உணவு உண்ண அமர்ந்து, கிண்ணத்தில் முதல் வாய்ச் சோற்றை எடுத்து வைத்திருந்தார். அப்போது திடீரென்று தம் காணிக்கையை வைக்கவில்லை என்பதை உணர்ந்தார். உடனே கிண்ணத்தைக் கீழே வைத்து, லிங்கம் இருக்கும் இடம் வரை ஓடினார். அங்கே தம் கல்லை வைத்தார். பிறகு புன்னகைத்தார்.

அந்த நேரத்தில் சிவபெருமான் வானத்தில் தோன்றி அவரை ஆசீர்வதித்தார். நாம் எதைக் கொடுக்கிறோம் என்பதை விட, எவ்வளவு அன்புடன் கொடுக்கிறோம் என்பதே முக்கியம் என்பதை நினைவூட்டுவதாக, சாக்கிய நாயனாரின் கதையை மக்கள் இன்றும் சொல்கிறார்கள்.