The Letter to Grandpaதாத்தாவுக்கு ஒரு கடிதம்

சிட்னியில் வசிக்கும் நிலவன் ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் தமிழ்ப் பள்ளிக்குச் செல்வான். அங்கே எழுத்துகளை எழுதக் கற்றுக்கொண்டாலும் “ழ” என்ற எழுத்தை உச்சரிப்பது அவனுக்கு மிகவும் கடினமாக இருந்தது. வீட்டில் அம்மா அப்பா தமிழில் பேசினாலும், வெளியே எல்லோரும் ஆங்கிலத்தில் பேசுவதால் அவனுக்கு அதிக வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை.

ஒருநாள் மதுரையில் இருக்கும் தாத்தாவுக்குக் கடிதம் எழுத வேண்டும் என்று ஆசிரியை சொன்னார். நிலவன் ஆர்வத்தோடு தொடங்கினான். ஆனால் “தமிழ்” என்ற சொல்லை எழுதும்போது எழுத்துகளைக் குழப்பிக்கொண்டான். அவனுக்கு மிகவும் வருத்தமாக இருந்தது.

அவன் சலிப்படைந்து பேனாவைக் கீழே வைத்தான். அன்று மாலை அம்மா அவனை அருகில் அழைத்து, “ஒரே நாளில் யாராலும் கற்றுக்கொள்ள முடியாது. தினமும் கொஞ்சம் முயற்சி செய்தால் போதும்” என்றாள்.

அதன்பிறகு நிலவன் தினமும் பத்து நிமிடம் பயிற்சி செய்தான். காணொளி அழைப்பில் தாத்தா அவனுக்கு “வாழைப்பழம்” என்ற சொல்லைப் பலமுறை சொல்லிக்காட்டினார். நாக்கை மெதுவாகப் பின்னுக்கு வளைத்தால் ழகரம் வரும் என்று விளக்கினார். நிலவன் கண்ணாடியின் முன் நின்று தன் வாயின் அசைவைப் பார்த்துப் பார்த்துப் பழகினான்.

இரண்டு வாரங்களில் நிலவனால் அந்தச் சொல்லை எளிதாகச் சொல்ல முடிந்தது. அவன் பொறுமையாக அழகான கையெழுத்தில் முழுக் கடிதத்தையும் எழுதி முடித்தான். அப்பா அதை அஞ்சலில் சேர்க்க உதவினார்: “அன்புள்ள தாத்தாவுக்கு, நான் தமிழ் கற்றுக்கொள்கிறேன்.”

கடிதம் மதுரைக்குப் போய்ச் சேர்ந்ததும் தாத்தா மகிழ்ச்சியில் கண் கலங்கினார். அவர் தொலைபேசியில், “என் பேரன் தமிழ் எழுதுகிறான்!” என்று எல்லோரிடமும் சொன்னார். நிலவனுக்கு அன்று பெருமையாக இருந்தது. அவன் அடுத்த கடிதத்தைத் தன் பாட்டிக்கு எழுத முடிவு செய்தான்.

Nilavan, who lives in Sydney, goes to Tamil school every Saturday. Although he was learning to write the letters there, he found it very hard to pronounce the letter “ழ”. Although Mum and Dad spoke Tamil at home, everyone outside spoke English, so he did not get much chance to use it.

One day the teacher said they had to write a letter to a grandfather living in Madurai. Nilavan began eagerly. But when he wrote the word “தமிழ்”, he mixed up the letters. He felt very sad.

He grew fed up and put his pen down. That evening Mum called him close and said, “No one can learn in a single day. A little effort every day is enough.”

After that, Nilavan practised for ten minutes every day. On a video call, Grandpa said the word “வாழைப்பழம்” for him again and again. He explained that if you gently curl your tongue backwards, the sound comes. Nilavan stood in front of the mirror and practised again and again, watching the movement of his mouth.

In two weeks Nilavan could say the word easily. Patiently, in beautiful handwriting, he finished writing the whole letter: “Dear Grandpa, I am learning Tamil.”

When the letter reached Madurai, Grandpa's eyes filled with happy tears. On the phone he told everyone, “My grandson is writing Tamil!” Nilavan felt proud that day. He decided to write the next letter to his grandmother.