Thirukkuralதிருக்குறள் 84: பேதைமை
பொருட்பால் · அங்கவியல் · Book of Wealth, the parts of a state · couplets 831 to 840 · குறள்கள் 831 முதல் 840 வரை
831
பேதைமை என்பதொன்று யாதெனின் ஏதங்கொண்டு
ஊதியம் போக விடல்.
பொருள்: பேதைமை என்பது, துன்பத்தை ஏற்றுக்கொண்டு பயனை விட்டுவிடுவதே.
Meaning: Folly is to accept harm and let benefit slip away.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பேதைமை என்பதொன்று யாதெனின் (Pethaimai enpathondru yaathenin) – பேதைமை என்பது என்ன என்றால் · what is called folly
- ஏதங்கொண்டு ஊதியம் போக விடல் (Ethankondu oothiyam poka vital) – துன்பத்தை ஏற்று பயனை விட்டுவிடுவது · to accept harm and let benefit slip away
832
பேதைமையுள் எல்லாம் பேதைமை காதன்மை
கையல்ல தன்கட் செயல்.
பொருள்: பேதைமைகளுள் பெரிது, தனக்குத் தகாத செயலை விருப்பத்தால் செய்வது.
Meaning: The greatest of all follies is to do, out of fondness, what does not suit oneself.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பேதைமையுள் எல்லாம் பேதைமை (Pethaimaiyul ellaam pethaimai) – பேதைமைகளுள் பெரிய பேதைமை · the greatest of all follies
- காதன்மை கையல்ல தன்கட் செயல் (Kaathanmai kaiyalla thankat cheyal) – விருப்பத்தால் தனக்குத் தகாதது செய்வது · to do, out of fondness, what does not suit oneself
833
நாணாமை நாடாமை நாரின்மை யாதொன்றும்
பேணாமை பேதை தொழில்
பொருள்: நாணம் இன்மை, ஆராயாமை, அன்பின்மை, எதையும் பேணாமை பேதையின் தொழில்.
Meaning: Shamelessness, not examining, lack of tenderness and not caring for anything are the work of a fool.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நாணாமை நாடாமை நாரின்மை (Naanaamai naataamai naarinmai) – நாணமின்மை, ஆராயாமை, அன்பின்மை · shamelessness, not examining and lack of tenderness
- யாதொன்றும் பேணாமை பேதை தொழில் (Yaathondrum penaamai pethai thozhil) – எதையும் பேணாமை பேதையின் தொழில் · and not caring for anything are the work of a fool
834
ஓதி உணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்தும் தானடங்காப்
பேதையின் பேதையார் இல்.
பொருள்: கற்றும் உணர்ந்தும் பிறர்க்குச் சொல்லியும் தான் அடங்காதவரைவிடப் பெரிய பேதை இல்லை.
Meaning: There is no greater fool than one who has learned, understood and taught others and yet does not restrain himself.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஓதி உணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்தும் (Othi unarnthum pirarkkuraiththum) – கற்றும் உணர்ந்தும் பிறர்க்குச் சொல்லியும் · having learned, understood and taught others
- தானடங்காப் பேதையின் பேதையார் இல் (Thaanatankaap pethaiyin pethaiyaar il) – தான் அடங்காதவரைவிடப் பெரிய பேதை இல்லை · there is no greater fool than one who does not restrain himself
835
ஒருமைச் செயலாற்றும் பேதை எழுமையும்
தான்புக் கழுந்தும் அளறு.
பொருள்: ஒரு பிறவிச் செயலால் பேதை, ஏழு பிறவிக்கும் தான் புகுந்து அழுந்தும் நரகை அடைகிறான் (உரையாளர்கள் இதை வேறு விதமாகவும் கூறுவர்).
Meaning: By the deeds of one lifetime, a fool is said to fall into a pit he sinks in for seven births, though commentators explain this couplet in other ways.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஒருமைச் செயலாற்றும் பேதை (Orumaich cheyalaattrum pethai) – ஒரு பிறவிச் செயலால் பேதை · a fool by the deeds of one lifetime
- எழுமையும் தான்புக் கழுந்தும் அளறு (Ezhumaiyum thaanpuk kazhunthum alaru) – ஏழு பிறவிக்கும் புகுந்து அழுந்தும் நரகை · falls into a pit he sinks in for seven births
836
பொய்படும் ஒன்றோ புனைபூணும் கையறியாப்
பேதை வினைமேற் கொளின்.
பொருள்: செயலை அறியாத பேதை எதையும் ஏற்றால் அது பொய்யாகும்; அவன் அணிகலனை அணியவும் அறியாதவன்.
Meaning: If a fool who does not know the work takes it up, it will fail, for he cannot even put on an ornament properly.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பொய்படும் ஒன்றோ புனைபூணும் (Poypatum ondro punaipoonum) – செயல் பொய்க்கும்; அணிகலன் அணிவதும் தெரியாது · his work will fail, and he cannot even put on an ornament
- கையறியாப் பேதை வினைமேற் கொளின் (Kaiyariyaap pethai vinaimer kolin) – செயலை அறியாத பேதை அதை ஏற்றால் · if a fool who does not know the work takes it up
837
ஏதிலார் ஆரத் தமர்பசிப்பர் பேதை
பெருஞ்செல்வம் உற்றக் கடை.
பொருள்: பேதை பெருஞ்செல்வம் அடைந்தால், அயலார் உண்ண உறவினர் பசிப்பர்.
Meaning: When a fool gains great wealth, strangers feast while his relatives go hungry.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஏதிலார் ஆரத் தமர்பசிப்பர் (Ethilaar aarath thamarpachippar) – அயலார் உண்ண உறவினர் பசிப்பர் · strangers feast while his relatives go hungry
- பேதை பெருஞ்செல்வம் உற்றக் கடை (Pethai perunjjelvam uttrak katai) – பேதை பெருஞ்செல்வம் அடைந்தால் · when a fool gains great wealth
838
மையல் ஒருவன் களித்தற்றால் பேதைதன்
கையொன்று உடைமை பெறின்.
பொருள்: பேதை கையில் ஏதாவது பெற்றால், மயக்கமுற்றவன் மது அருந்தியது போன்றது.
Meaning: When a fool gets something in his hand, it is like a dizzy man who has had too much to drink.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- மையல் ஒருவன் களித்தற்றால் (Maiyal oruvan kaliththattraal) – மயக்கமுற்றவன் மது அருந்தியது போன்றது · like a dizzy man who has had too much to drink
- பேதைதன் கையொன்று உடைமை பெறின் (Pethaithan kaiyondru utaimai perin) – பேதை கையில் ஏதாவது பெற்றால் · when a fool gets something in his hand
839
பெரிதினிது பேதையார் கேண்மை பிரிவின்கண்
பீழை தருவதொன் றில்.
பொருள்: பேதையரின் நட்பு மிக இனிது; பிரியும்போது துன்பம் தருவது அதில் இல்லை (இது ஒரு வஞ்சப் புகழ்ச்சி).
Meaning: The friendship of fools is very sweet, for parting from it causes no pain, which is a form of irony.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பெரிதினிது பேதையார் கேண்மை (Perithinithu pethaiyaar kenmai) – பேதையர் நட்பு மிக இனிது · the friendship of fools is very sweet
- பிரிவின்கண் பீழை தருவதொன் றில் (Pirivinkan peezhai tharuvathon ril) – பிரியும்போது துன்பம் தருவது இல்லை · for parting from it causes no pain (irony)
840
கழாஅக்கால் பள்ளியுள் வைத்தற்றால் சான்றோர்
குழாஅத்துப் பேதை புகல்.
பொருள்: சான்றோர் கூட்டத்தில் பேதை நுழைவது, கால் கழுவாமல் படுக்கையில் வைப்பது போன்றது.
Meaning: A fool's entering a gathering of the wise is like putting unwashed feet on a bed.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கழாஅக்கால் பள்ளியுள் வைத்தற்றால் (Kazhaaakkaal palliyul vaiththattraal) – கழுவாத காலைப் படுக்கையில் வைப்பது போன்றது · like putting unwashed feet on a bed
- சான்றோர் குழாஅத்துப் பேதை புகல் (Chaandror kuzhaaaththup pethai pukal) – சான்றோர் கூட்டத்தில் பேதை நுழைவது · a fool's entering a gathering of the wise
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: Mani and the Coconut Money (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: மணியும் தேங்காய்ப் பணமும் (திறக்கத் தொடவும்)
Mani, a young farmer’s nephew near Pollachi, sold the family’s coconut crop one autumn and was handed a bundle of money to carry home. He felt like a king, and that was where the trouble began.
First, he swapped his sturdy bicycle for a shiny one that had no brakes. The trader smiled; Mani’s grandmother sighed. Taking a loss and letting the benefit slip away is what the old people call folly.
Next, out of fondness for a friend, he bought him a gold-coloured watch that did not suit Mani’s purse at all. The greatest folly of all, Grandmother said, is doing for love what does not suit oneself.
Mani was also a little shameless about it. He did not check the price, he was not gentle when his cousin asked for the money back, and he did not care what anyone thought.
His uncle, a teacher who had read many books, noticed something sad. ‘A man can learn, understand and even teach others, yet still not restrain himself,’ he said. ‘That is the hardest sort of foolishness.’
Mani brushed him off. He kept repeating small careless habits, and they dug a deeper hole each week, a pit that seemed to have no bottom.
When Mani tried to repair the shed roof without knowing the work, the tiles fell. He could not even fix an earring on a goat properly, let alone a roof. A person who takes up work he doesn’t know will fail.
Meanwhile, strangers in the market feasted on his treats and cheap laughter while his own cousins had less to eat. That is what happens when a fool has money.
Mani felt dizzy with it all, like someone who has had too many sweets, and he held each coin as though he did not know what it was for.
His new friends from the market were fun to be with. Parting from them gave him no pain, which tells you what kind of friends they were.
At the village meeting, Mani walked in with muddy feet and sat on the clean mat. The elders were silent. It was like putting dirty feet on a fresh bed.
That night his grandmother gently sat beside him. ‘Mani, there is no shame in learning,’ she said. ‘Tomorrow we will count what is left.’ He nodded, and the next morning he fixed his own bicycle brakes.
பொள்ளாச்சி அருகே ஒரு விவசாயியின் மருமகன் மணி, ஓர் இலையுதிர்காலத்தில் குடும்பத்தின் தேங்காய் அறுவடையை விற்றான்; வீட்டுக்குக் கொண்டுபோக ஒரு கட்டுப் பணம் கிடைத்தது. அவன் அரசனைப்போல் உணர்ந்தான்; அங்குதான் சிக்கல் தொடங்கியது.
முதலில் அவன் தன் உறுதியான சைக்கிளை, பிரேக் இல்லாத பளபளக்கும் சைக்கிளுக்கு மாற்றிக்கொண்டான். வியாபாரி சிரித்தான்; மணியின் பாட்டி பெருமூச்சு விட்டாள். இழப்பை ஏற்றுக்கொண்டு பயனை நழுவவிடுவதையே பெரியவர்கள் மடமை என்பார்கள்.
அடுத்து, அன்பின் காரணமாக ஒரு நண்பனுக்குப் பொன்னிற கடிகாரம் வாங்கிக்கொடுத்தான்; அது மணியின் பணப்பைக்குச் சிறிதும் பொருந்தாதது. தனக்குப் பொருந்தாததை அன்பினால் செய்வதே மிகப்பெரிய மடமை என்றாள் பாட்டி.
மணி இதில் சற்றுக் கூச்சமும் இல்லாமல் நடந்தான். விலையைப் பார்க்கவில்லை; உறவினர் பணம் திருப்பிக் கேட்டபோது மென்மையாக நடக்கவில்லை; யார் என்ன நினைப்பார்கள் என்றும் கவலைப்படவில்லை.
நிறையப் புத்தகம் படித்த ஆசிரியரான அவன் மாமா ஒரு வருத்தமான விஷயத்தைக் கவனித்தார். ‘ஒருவன் கற்று, புரிந்து, பிறருக்குக் கற்பிக்கவும் முடியும்; ஆனாலும் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தாமல் இருக்கலாம். அதுதான் மிகக் கடினமான மடமை’ என்றார்.
மணி அதைப் புறக்கணித்தான். சிறிய கவனக்குறைவான பழக்கங்களைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்தான்; வாரா வாரம் அவை ஆழமான குழி தோண்டின; அடியே இல்லாத குழி போலத் தோன்றியது.
தெரியாத வேலையைச் செய்ய முயன்று கொட்டகைக் கூரையைச் சரி செய்யப் போனபோது ஓடுகள் விழுந்தன. ஆட்டுக்கு ஒரு காதணி கூட ஒழுங்காக மாட்ட அவனுக்குத் தெரியாது; கூரை எங்கே! தெரியாத வேலையைத் தொடங்குபவன் தோற்பான்.
இதற்கிடையில் சந்தையில் இருந்த அந்நியர்கள் அவன் வாங்கித்தந்த உணவை விருந்தாக உண்டு சிரித்தார்கள்; அவன் சொந்தத் தம்பி, தங்கைகளுக்கு உணவு குறைந்தது. மடையன் கையில் பணம் வந்தால் இப்படித்தான்.
எல்லாமே தலை சுற்றுவதுபோல் இருந்தது; அதிகம் இனிப்பு சாப்பிட்டவன்போல. ஒவ்வொரு நாணயத்தையும் எதற்காக என்று தெரியாமல் பிடித்திருந்தான்.
சந்தையிலிருந்து வந்த புதிய நண்பர்களுடன் இருப்பது மகிழ்ச்சியாகவே இருந்தது. அவர்களைப் பிரியும்போது வலியே இல்லை; அவர்கள் எப்படிப்பட்ட நண்பர்கள் என்பதை அது காட்டியது.
கிராமக் கூட்டத்தில் மணி சேற்றுக் கால்களுடன் உள்ளே வந்து சுத்தமான பாயில் அமர்ந்தான். பெரியவர்கள் அமைதியாக இருந்தனர். புதிய படுக்கையில் அழுக்குக் கால்களை வைத்ததுபோல் இருந்தது.
அன்று இரவு பாட்டி மெதுவாக அவன் அருகில் அமர்ந்தாள். ‘மணி, கற்றுக்கொள்வதில் வெட்கம் இல்லை. நாளை மிச்சமுள்ளதை எண்ணிப் பார்ப்போம்’ என்றாள். அவன் தலையசைத்தான்; மறுநாள் காலை தன் சைக்கிளின் பிரேக்குகளைத் தானே சரிசெய்தான்.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Boy Who Knew It All
Teja thought he knew everything. When his teacher explained a new idea, he said he knew it already. When his friends offered help, he shook his head. When he made a mistake, he blamed someone else. One day he tried to fix his bicycle chain alone and made it worse. A neighbour offered to help, and Teja finally said yes. As they worked, he learned the right way. He realised that saying I do not know is the first step to knowing.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.