Thirukkuralதிருக்குறள் 77: படைமாட்சி
பொருட்பால் · அங்கவியல் · Book of Wealth, the parts of a state · couplets 761 to 770 · குறள்கள் 761 முதல் 770 வரை
761
உறுப்பமைந்து ஊறஞ்சா வெல்படை வேந்தன்
வெறுக்கையுள் எல்லாம் தலை.
பொருள்: எல்லா உறுப்புகளும் அமைந்து, அச்சமின்றி வெல்லும் படை, வேந்தனின் செல்வங்களுள் தலை.
Meaning: A well-formed army that is not afraid of hardship is the chief of all a king's treasures.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- உறுப்பமைந்து ஊறஞ்சா வெல்படை வேந்தன் (Uruppamainthu ooranjjaa velpatai venthan) – எல்லா உறுப்பும் அமைந்து அஞ்சாமல் வெல்லும் படை · a well-formed army that fears no hardship
- வெறுக்கையுள் எல்லாம் தலை (Verukkaiyul ellaam thalai) – வேந்தனின் செல்வங்களுள் தலை · is the chief of all a king's treasures
762
உலைவிடத்து ஊறஞ்சா வன்கண் தொலைவிடத்துத்
தொல்படைக் கல்லால் அரிது.
பொருள்: அழிவுக்கு அஞ்சாத துணிவு, வழிவந்த பழைய படைக்கே உரியது.
Meaning: Courage that does not shrink from danger belongs to an old, seasoned army.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- உலைவிடத்து ஊறஞ்சா வன்கண் (Ulaivitaththu ooranjjaa vankan) – அழிவில் அஞ்சாத துணிவு · courage that does not shrink from danger
- தொலைவிடத்துத் தொல்படைக் கல்லால் அரிது (Tholaivitaththuth tholpataik kallaal arithu) – பழைய படைக்கே உரியது · belongs to an old, seasoned army
763
ஒலித்தக்கால் என்னாம் உவரி எலிப்பகை
நாகம் உயிர்ப்பக் கெடும்.
பொருள்: எலிகளின் பெரும் ஒலியால் என்ன? ஒரு நாகம் மூச்சு விட்டால் அவை கெடும்.
Meaning: What can the great noise of rats do? They scatter when a cobra merely breathes.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஒலித்தக்கால் என்னாம் உவரி (Oliththakkaal ennaam uvari) – எலிகள் பெரும் ஒலி எழுப்பினால் என்ன · what can the great noise do
- எலிப்பகை நாகம் உயிர்ப்பக் கெடும் (Elippakai naakam uyirppak ketum) – நாகம் மூச்சு விட்டால் அவை கெடும் · the rats scatter when a cobra merely breathes
764
அழிவின்றி அறைபோகா தாகி வழிவந்த
வன்க ணதுவே படை.
பொருள்: அழியாமலும் பிரியாமலும் வழிவழி வந்த வீரம்தான் படை.
Meaning: An army is courage that does not perish or split, handed down from one generation to another.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- அழிவின்றி அறைபோகா தாகி (Azhivindri araipokaa thaaki) – அழியாமலும் பிரியாமலும் · without perishing or splitting
- வழிவந்த வன்க ணதுவே படை (Vazhivantha vanka nathuve patai) – வழிவழி வந்த வீரமே படை · an army is courage handed down through generations
765
கூற்றுடன்று மேல்வரினும் கூடி எதிர்நிற்கும்
ஆற்ற லதுவே படை.
பொருள்: எமனே சினந்து வந்தாலும் ஒன்றுகூடி எதிர்நிற்கும் ஆற்றலே படை.
Meaning: An army is the strength that stands together even if death itself comes in anger.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கூற்றுடன்று மேல்வரினும் (Koottrutandru melvarinum) – எமனே சினந்து வந்தாலும் · even if death itself comes in anger
- கூடி எதிர்நிற்கும் ஆற்ற லதுவே படை (Kooti ethirnirkum aattra lathuve patai) – ஒன்றுகூடி எதிர்நிற்கும் ஆற்றலே படை · an army is the strength that stands together
766
மறமானம் மாண்ட வழிச்செலவு தேற்றம்
எனநான்கே ஏமம் படைக்கு.
பொருள்: வீரம், மானம், வழி வந்த நடை, நம்பிக்கை என்ற நான்கும் படைக்குக் காவல்.
Meaning: Valour, honour, tradition and trust are the four guards of an army.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- மறமானம் மாண்ட வழிச்செலவு தேற்றம் (Maramaanam maanda vazhichchelavu thettram) – வீரம், மானம், வழிவந்த நடை, நம்பிக்கை · valour, honour, tradition and trust
- எனநான்கே ஏமம் படைக்கு (Enanaanke emam pataikku) – இந்நான்கே படைக்குக் காவல் · these four alone guard an army
767
தார்தாங்கிச் செல்வது தானை தலைவந்த
போர்தாங்கும் தன்மை அறிந்து.
பொருள்: போரின் சுமையை அறிந்து அதைத் தாங்கிச் செல்வதே சிறந்த படை.
Meaning: A good army is one that goes forward bearing the weight of battle, knowing how to withstand it.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- தார்தாங்கிச் செல்வது தானை (Thaarthaankich chelvathu thaanai) – படை முன்பகுதியைத் தாங்கிச் செல்வது · an army advances bearing the front
- தலைவந்த போர்தாங்கும் தன்மை அறிந்து (Thalaivantha porthaankum thanmai arinthu) – வரும் போரைத் தாங்கும் தன்மை அறிந்து · knowing how to withstand the battle that comes
768
அடல்தகையும் ஆற்றலும் இல்லெனினும் தானை
படைத்தகையால் பாடு பெறும்.
பொருள்: ஆற்றல் இல்லாவிட்டாலும், படை தன் அமைப்பு அழகால் பெருமை பெறும்.
Meaning: Even without great strength, an army can win honour by the fine order of its ranks.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- அடல்தகையும் ஆற்றலும் இல்லெனினும் (Atalthakaiyum aattralum illeninum) – வெல்லும் தகுதியும் ஆற்றலும் இல்லாவிட்டாலும் · even without winning strength and might
- தானை படைத்தகையால் பாடு பெறும் (Thaanai pataiththakaiyaal paatu perum) – படை தன் அமைப்பு அழகால் பெருமை பெறும் · an army wins honour by the fine order of its ranks
769
சிறுமையும் செல்லாத் துனியும் வறுமையும்
இல்லாயின் வெல்லும் படை.
பொருள்: சிறுமை, சோர்வு, வறுமை ஆகியவை இல்லாவிட்டால் படை வெல்லும்.
Meaning: An army that is free from smallness of spirit, weariness and poverty will win.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- சிறுமையும் செல்லாத் துனியும் வறுமையும் (Chirumaiyum chellaath thuniyum varumaiyum) – சிறுமை, சோர்வு, வறுமை · smallness of spirit, weariness and poverty
- இல்லாயின் வெல்லும் படை (Illaayin vellum patai) – இல்லாவிட்டால் படை வெல்லும் · an army free of these will win
770
நிலைமக்கள் சால உடைத்தெனினும் தானை
தலைமக்கள் இல்வழி இல்.
பொருள்: வீரர்கள் பலர் இருந்தாலும், தலைவர்கள் இல்லாத படை பயனற்றது.
Meaning: Even with many soldiers, an army without leaders is of no use.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நிலைமக்கள் சால உடைத்தெனினும் தானை (Nilaimakkal chaala utaiththeninum thaanai) – வீரர்கள் பலர் இருந்தாலும் படை · even with many soldiers, an army
- தலைமக்கள் இல்வழி இல் (Thalaimakkal ilvazhi il) – தலைவர்கள் இல்லாத இடத்தில் பயன் இல்லை · is of no use where there are no leaders
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: The Old Boat and the Twelve Oars (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: பழைய படகும் பன்னிரண்டு துடுப்புகளும் (திறக்கத் தொடவும்)
In the harbour town of Nagapattinam, the fishing families had a rowing club with one old boat and twelve rowers. Every year they entered the harbour festival race, and every year the bigger clubs smiled at them kindly.
Their coach, Mala Akka, trained them at dawn. The wind was cold, the oars were heavy and hands grew sore, yet nobody grumbled. ‘A crew that can bear hard work is the finest treasure a club can own,’ she told them.
Old Selvam, who had rowed for forty years, sat at the back and never flinched when the waves rose. The young ones watched his calm and felt braver themselves.
On race morning the rival crew arrived with drums and loud shouting. Little Priya whispered, ‘They sound so strong!’ Selvam chuckled. ‘Rats make a great noise in the grain store, child, but they scatter when a snake only breathes. Noise is not strength.’
Mala Akka sang the rowing song her grandfather had taught her, the same song the club had passed from one generation to the next.
At the start, a gust spun the boat sideways. Nobody dropped an oar. They stayed together, shoulder to shoulder.
‘Remember our four guards!’ called Mala Akka from the pier. ‘Bravery, honour, our old traditions, and trust in one another.’
The course was long and the sun grew hot. The crew had learned how to carry that weight, breathing slowly and sharing the effort, so they kept moving forward.
The rival boat was bigger and stronger, but its oars splashed in every direction. The club’s oars rose and fell together like one wing, and the crowd clapped at the beautiful order of it.
Nobody in the crew was petty or grumbling, nobody had given up in spirit, and nobody was hungry, because the night before they had all shared their dinners with Anwar, whose family had very little that week.
Best of all, they had Kumar, who sat at the front, called the beat and watched the water. Another boat had many rowers but nobody to lead them, and it drifted round in slow circles. Everyone wore a life jacket, and the safety boat stayed close.
The old boat crossed the line second, with twelve tired, happy faces.
‘We did not win,’ said Priya, laughing.
‘We did something better,’ said Mala Akka. ‘We rowed like one heart.’
நாகப்பட்டினத் துறைமுகத்தில் மீனவக் குடும்பங்களின் பிள்ளைகளுக்கு ஒரு துடுப்புப் படகுக் குழு இருந்தது. ஒரே ஒரு பழைய படகு, பன்னிரண்டு வீரர்கள். ஒவ்வொரு ஆண்டும் திருவிழாப் போட்டியில் கலந்துகொள்வார்கள்; பெரிய குழுக்கள் அவர்களைப் பார்த்து அன்பாகப் புன்னகைப்பார்கள்.
பயிற்சியாளர் மாலா அக்கா விடியற்காலையிலேயே பயிற்சி கொடுப்பார். குளிர்காற்று வீசும், துடுப்புகள் கனக்கும், கைகள் புண்ணாகும்; ஆனாலும் யாரும் முணுமுணுக்கவில்லை. ‘கஷ்டத்தைத் தாங்கும் குழுதான் ஒரு கழகத்தின் மிகப் பெரிய செல்வம்’ என்பார் அவர்.
நாற்பது ஆண்டுகள் துடுப்புப் போட்ட செல்வம் தாத்தா, அலை உயர்ந்தாலும் அசையாமல் பின்னால் அமர்ந்திருப்பார். அவருடைய அமைதியைப் பார்த்து இளையவர்களுக்கும் தைரியம் வந்தது.
போட்டி நாளன்று எதிர்க்குழு மேளம் அடித்துக்கொண்டு பெருங்கூச்சலுடன் வந்தது. குட்டிப் பிரியா, ‘எவ்வளவு பலமாக இருக்கிறார்கள்!’ என்று மெல்லச் சொன்னாள். செல்வம் தாத்தா சிரித்தார். ‘தானியக் கிடங்கில் எலிகள் எவ்வளவு சத்தம் போடும், கண்ணே! ஆனால் பாம்பு மூச்சுவிட்டாலே சிதறி ஓடிவிடும். சத்தம் பலம் ஆகாது.’
மாலா அக்கா தன் தாத்தா கற்றுத்தந்த துடுப்புப் பாட்டைப் பாடினார். தலைமுறை தலைமுறையாக அந்தக் குழு அதைப் பாடி வருகிறது. முன்பு துடுப்புப் போட்டவர்களின் தைரியம் தங்களுக்குள்ளும் இருப்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர்ந்தார்கள்.
தொடக்கத்தில் ஒரு காற்றுச் சுழல் படகைப் பக்கவாட்டில் திருப்பியது. யாரும் துடுப்பை விடவில்லை. கடல் பிரிக்கப் பார்த்தாலும், பயிற்சியில் செய்தபடியே தோளோடு தோள் சேர்ந்து நின்றார்கள்.
‘நம் நான்கு காவல்களை நினையுங்கள்!’ என்று துறைமேடையிலிருந்து மாலா அக்கா கூவினார். ‘வீரம், மானம், நம் பழைய மரபு, ஒருவர்மேல் ஒருவர் வைக்கும் நம்பிக்கை.’
பாதை நீளமாக இருந்தது; வெயில் ஏறியது. சுமையை எப்படித் தாங்குவது என்று அவர்கள் கற்றிருந்தார்கள். மெதுவாக மூச்சுவிட்டு, உழைப்பைப் பகிர்ந்து தொடர்ந்து முன்னேறினார்கள்.
எதிர்ப் படகு பெரியது, பலமானது; ஆனால் அதன் துடுப்புகள் ஆளுக்கு ஒரு திசையில் தண்ணீரைத் தெறித்தன. இவர்களின் துடுப்புகளோ ஒரே சிறகுபோல் சேர்ந்து எழுந்து விழுந்தன. அந்த அழகான ஒழுங்கைப் பார்த்துக் கூட்டம் கைதட்டியது. பலத்தால் மட்டுமல்ல, ஒழுங்காலும் மதிப்பைப் பெறலாம்.
குழுவில் யாரும் சிறுமனம் கொள்ளவில்லை; யாரும் மனம் சோர்ந்துபோகவில்லை; யாரும் பசியோடு இல்லை. முந்திய இரவு அன்வரின் குடும்பத்தில் அந்த வாரம் உணவு குறைவு என்று அறிந்து, எல்லோரும் தங்கள் இரவு உணவைப் பகிர்ந்திருந்தார்கள்.
எல்லாவற்றையும்விட முக்கியம், முன்னால் அமர்ந்து தாளம் சொல்லித் தண்ணீரைக் கவனித்த குமார். இன்னொரு படகில் நிறைய வீரர்கள் இருந்தும் வழிநடத்த ஆள் இல்லாததால் அது மெல்ல வட்டமாகச் சுற்றியது. எல்லோரும் உயிர்க்காப்பு அங்கி அணிந்திருந்தார்கள்; பாதுகாப்புப் படகும் அருகிலேயே இருந்தது.
பழைய படகு இரண்டாவதாக இலக்கைத் தாண்டியது. பன்னிரண்டு சோர்ந்த, மகிழ்ச்சியான முகங்கள். கூட்டம் அவர்களுக்குத்தான் அதிகமாக ஆரவாரம் செய்தது.
‘நாம் வெல்லவில்லையே’ என்று சிரித்தபடி சொன்னாள் பிரியா.
‘அதைவிடச் சிறந்ததைச் செய்தோம்,’ என்றார் மாலா அக்கா. ‘ஒரே இதயம்போலத் துடுப்புப் போட்டோம்.’
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Tug of War
At the school sports day, two teams played tug of war. The bigger team was strong but arguing, with each person pulling in a different direction. The smaller team was calm, listened to their captain and pulled in time together. When the whistle blew, the smaller team won easily. The bigger team's captain was amazed. The teacher said that strength alone does not win. A team of people who trust each other and have a good leader is stronger than a crowd.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.