Thirukkuralதிருக்குறள் 56: கொடுங்கோன்மை
பொருட்பால் · அரசியல் · Book of Wealth, governance · couplets 551 to 560 · குறள்கள் 551 முதல் 560 வரை
551
கொலைமேற்கொண் டாரிற் கொடிதே அலைமேற்கொண்டு
அல்லவை செய்தொழுகும் வேந்து.
பொருள்: கொலையைச் செய்தவரைவிடக் கொடியவன், குடிகளை வருத்தித் தீமை செய்யும் மன்னன்.
Meaning: A king who oppresses his people and does wrong is crueller than a murderer.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கொலைமேற்கொண் டாரிற் கொடிதே (Kolaimerkon taarir kotithe) – கொலை செய்தவரைவிடக் கொடியவன் · crueller than a murderer
- அலைமேற்கொண்டு அல்லவை செய்தொழுகும் வேந்து (Alaimerkondu allavai cheythozhukum venthu) – குடிகளை வருத்தித் தீமை செய்யும் மன்னன் · a king who oppresses his people and does wrong
552
வேலொடு நின்றான் இடுவென் றதுபோலும்
கோலொடு நின்றான் இரவு.
பொருள்: செங்கோலோடு நின்று குடிகளிடம் இரப்பவன், வேலோடு நின்று 'கொடு' என்பவனைப் போன்றவன்.
Meaning: A king who asks his people for gifts while holding the sceptre is like a robber who stands with a spear and says, give me.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- வேலொடு நின்றான் இடுவென் றதுபோலும் (Velotu nindraan ituven rathupolum) – வேலோடு நின்று 'கொடு' என்பவன் போல · like a robber who stands with a spear and says, give
- கோலொடு நின்றான் இரவு (Kolotu nindraan iravu) – செங்கோலோடு நின்று இரப்பவன் · is a king who begs while holding the sceptre
553
நாடொறும் நாடி முறைசெய்யா மன்னவன்
நாடொறும் நாடு கெடும்.
பொருள்: நாள்தோறும் ஆராய்ந்து முறை செய்யாத மன்னனின் நாடு நாள்தோறும் கெடும்.
Meaning: The land of a king who does not examine matters and judge fairly every day falls into ruin day by day.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நாடொறும் நாடி முறைசெய்யா மன்னவன் (Naatorum naati muraicheyyaa mannavan) – நாள்தோறும் ஆராய்ந்து முறை செய்யாத மன்னன் · a king who does not examine and judge fairly every day
- நாடொறும் நாடு கெடும் (Naatorum naatu ketum) – நாள்தோறும் நாடு கெடும் · his land falls into ruin day by day
554
கூழுங் குடியும் ஒருங்கிழக்கும் கோல்கோடிச்
சூழாது செய்யும் அரசு.
பொருள்: செங்கோல் வளைந்து ஆராயாமல் செய்யும் அரசு, உணவையும் குடியையும் ஒருங்கே இழக்கும்.
Meaning: A government that bends justice and acts without thinking loses both its food and its people at once.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கூழுங் குடியும் ஒருங்கிழக்கும் (Koozhung kutiyum orunkizhakkum) – உணவையும் குடியையும் ஒருங்கே இழக்கும் · loses both food and people at once
- கோல்கோடிச் சூழாது செய்யும் அரசு (Kolkotich choozhaathu cheyyum arachu) – செங்கோல் வளைந்து எண்ணாமல் செய்யும் அரசு · a government that bends justice and acts without thinking
555
அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுதகண் ணீரன்றே
செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை
பொருள்: துன்பம் தாங்காமல் அழுத கண்ணீரே, அரசின் செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை.
Meaning: The tears of those who wept, unable to bear their suffering, are the army that wears away the wealth of a state.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுதகண் ணீரன்றே (Allarpattu aattraathu azhuthakan neerandre) – துன்பம் தாங்காமல் அழுத கண்ணீரே · the tears of those who wept, unable to bear it
- செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை (Chelvaththaith theykkum patai) – செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை · are the army that wears away wealth
556
மன்னர்க்கு மன்னுதல் செங்கோன்மை அஃதின்றேல்
மன்னாவாம் மன்னர்க் கொளி.
பொருள்: அரசர்க்கு நிலைத்த புகழ் செங்கோன்மையால் வரும்; அது இல்லாவிட்டால் அவர்கள் ஒளி மங்கும்.
Meaning: A king's lasting glory comes from just rule, and without it his brightness fades.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- மன்னர்க்கு மன்னுதல் செங்கோன்மை (Mannarkku mannuthal chenkonmai) – அரசர்க்கு நிலைத்த புகழ் செங்கோன்மை · lasting glory for a king comes from just rule
- அஃதின்றேல் மன்னாவாம் மன்னர்க் கொளி (Ahthindrel mannaavaam mannark koli) – அது இல்லாவிட்டால் ஒளி மங்கும் · without it, his brightness fades
557
துளியின்மை ஞாலத்திற்கு எற்றற்றே வேந்தன்
அளியின்மை வாழும் உயிர்க்கு.
பொருள்: வேந்தனின் அருளின்மை உயிர்களுக்கு, மழையின்மை உலகுக்கு போன்றது.
Meaning: A king's lack of mercy is to living beings what lack of rain is to the earth.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- துளியின்மை ஞாலத்திற்கு எற்றற்றே (Thuliyinmai njaalaththirku ettrattre) – மழையின்மை உலகுக்கு எப்படியோ · as lack of rain is to the world
- வேந்தன் அளியின்மை வாழும் உயிர்க்கு (Venthan aliyinmai vaazhum uyirkku) – வேந்தன் அருளின்மை உயிர்களுக்கு அப்படி · so is a king's lack of mercy to living beings
558
இன்மையின் இன்னாது உடைமை முறைசெய்யா
மன்னவன் கோற்கீழ்ப் படின்.
பொருள்: முறை செய்யாத மன்னனின் ஆட்சியின் கீழ் உடைமை இருப்பது, வறுமையைவிடத் துன்பம்.
Meaning: To have wealth under a king who does not judge fairly is more painful than poverty.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- இன்மையின் இன்னாது உடைமை (Inmaiyin innaathu utaimai) – வறுமையைவிடத் துன்பம் உடைமை · having wealth is more painful than poverty
- முறைசெய்யா மன்னவன் கோற்கீழ்ப் படின் (Muraicheyyaa mannavan korkeezhp patin) – முறை செய்யாத மன்னன் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தால் · under a king who does not judge fairly
559
முறைகோடி மன்னவன் செய்யின் உறைகோடி
ஒல்லாது வானம் பெயல்.
பொருள்: மன்னன் முறை தவறிச் செய்தால், வானம் மழையைத் தராது.
Meaning: If a king does wrong and bends justice, the sky will not give its rain.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- முறைகோடி மன்னவன் செய்யின் (Muraikoti mannavan cheyyin) – முறை தவறி மன்னன் செய்தால் · if a king bends justice
- உறைகோடி ஒல்லாது வானம் பெயல் (Uraikoti ollaathu vaanam peyal) – மழை தவறி வானம் பெய்யாது · the sky will not give its rain
560
ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல்மறப்பர்
காவலன் காவான் எனின்.
பொருள்: காவலன் காக்காவிட்டால், பசுக்கள் பால் குறையும்; அறுதொழிலோர் நூல்களை மறப்பர்.
Meaning: If the ruler does not protect, cows give less milk and scholars forget their books.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஆபயன் குன்றும் (Aapayan kundrum) – பசுக்கள் பால் குறையும் · cows give less milk
- அறுதொழிலோர் நூல்மறப்பர் காவலன் காவான் எனின் (Aruthozhilor noolmarappar kaavalan kaavaan enin) – ஆறு தொழிலோர் நூல்களை மறப்பர், காவலன் காக்காவிட்டால் · scholars forget their books if the ruler does not protect
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: The Dry Well of Vellur (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: வெள்ளூரின் வறண்ட கிணறு (திறக்கத் தொடவும்)
In the village of Vellur there once lived a headman named Chinnasamy who thought that being in charge meant taking whatever he liked. A neighbouring farmer said sadly that a leader who troubles his own people does more harm than any robber on the road. Chinnasamy only laughed.
Every week he sent a boy to the farmers, saying that the headman needed a gift. Holding his staff of office and asking for gifts was like a robber standing with a spear and saying, ‘Give me.’ Nobody could say no.
He never looked into disputes properly. If someone brought a complaint, he said he was busy and would look at it another day. A land that is not examined and judged fairly every day falls into ruin, bit by bit. Small quarrels grew large. Fences were broken. Fields were left untended.
Once, when he was annoyed with a family, he changed the rule about who could draw water from the village well. He did it in haste, without thinking. A government that bends justice and acts without thinking soon loses both its food and its people. Some families grew thin and some moved away to other villages.
The tears of those who wept because they could not bear their troubles wore away the wealth of the village, slowly, like water wearing a stone. Chinnasamy’s grand gate lost its paint. His glory, which should have lasted because of just rule, grew dim.
A king’s lack of mercy is to living beings what lack of rain is to the earth, an old teacher told the children. That summer the rain did not come for weeks, and the village well dried. Chinnasamy stood beside the well and looked into its dark floor. Even his own wealth gave him no joy, since it was held under so much unhappiness. Wealth under a ruler who does not judge fairly is more painful than poverty, he realised.
The cows gave less milk. The old schoolteacher forgot his verses, tired from carrying water, and the children stopped reciting.
At last Chinnasamy walked to each house and asked what went wrong. He gave back the gifts. He restored the old water rule. He sat each morning to hear complaints, and the village slowly recovered. When the first rain arrived the next year, the well filled to the brim, and Chinnasamy stood by it quietly, with tears of gladness.
வெள்ளூர் கிராமத்தில் சின்னசாமி என்ற ஊர்த்தலைவர் இருந்தார். பொறுப்பில் இருப்பது என்றால் தனக்கு விருப்பமானதை எடுத்துக்கொள்வது என்று அவர் நினைத்தார். தன் சொந்த மக்களை வருத்தும் தலைவர் சாலையில் நிற்கும் எந்தத் திருடனையும் விட அதிகத் தீங்கு செய்கிறார் என்று அண்டை உழவர் ஒருவர் வருத்தத்துடன் சொன்னார். சின்னசாமி சிரித்தார்.
ஒவ்வொரு வாரமும் தலைவருக்குப் பரிசு வேண்டும் என்று விவசாயிகளிடம் ஒரு சிறுவனை அனுப்பினார். பதவியின் தடியைப் பிடித்தபடி பரிசு கேட்பது, ஈட்டியுடன் நின்று ‘கொடு’ என்று சொல்லும் திருடன் போன்றது. யாராலும் மறுக்க முடியவில்லை.
சச்சரவுகளை அவர் முறையாக ஆராய்ந்ததே இல்லை. யாராவது புகார் கொண்டு வந்தால், தான் பிஸியாக இருப்பதாகவும் இன்னொரு நாள் பார்ப்பதாகவும் சொன்னார். தினமும் ஆராய்ந்து நியாயமாகத் தீர்க்காத நாடு சிறிது சிறிதாகச் சீரழியும். சிறிய சண்டைகள் பெரிதாயின. வேலிகள் உடைந்தன. வயல்கள் கவனிக்கப்படாமல் கிடந்தன.
ஒருமுறை ஒரு குடும்பத்தின் மீது எரிச்சல் ஏற்பட்டபோது, ஊர்க்கிணற்றில் யார் நீர் எடுக்கலாம் என்ற விதியை அவசரமாக, சிந்திக்காமல் மாற்றினார். நீதியை வளைத்து, சிந்திக்காமல் செயல்படும் ஆட்சி விரைவில் உணவையும் மக்களையும் இழக்கும். சில குடும்பங்கள் மெலிந்தன, சில வேறு கிராமங்களுக்குப் போயின.
தங்கள் துன்பத்தைத் தாங்க முடியாமல் அழுதவர்களின் கண்ணீர், தண்ணீர் கல்லைத் தேய்ப்பது போல ஊரின் செல்வத்தை மெல்லத் தேய்த்தது. சின்னசாமியின் பெரிய வாயிலின் வண்ணம் உதிர்ந்தது. நீதியான ஆட்சியால் நிலைத்திருக்க வேண்டிய அவர் புகழ் மங்கியது.
மன்னனின் இரக்கமின்மை உயிர்களுக்கு மழையின்மை நிலத்துக்கு எப்படியோ அப்படித்தான் என்று பழைய ஆசிரியர் குழந்தைகளிடம் சொன்னார். அந்தக் கோடையில் வாரக்கணக்கில் மழை வரவில்லை, ஊர்க்கிணறு வறண்டது. சின்னசாமி கிணற்றருகே நின்று அதன் இருண்ட அடியைப் பார்த்தார். இவ்வளவு துன்பத்தின் கீழ் இருந்ததால் அவரது சொந்தச் செல்வமும் மகிழ்ச்சி தரவில்லை. நீதியற்ற ஆட்சியாளரின் கீழ் உள்ள செல்வம் வறுமையை விடத் துன்பம் தருவது என்பதை உணர்ந்தார்.
பசுக்கள் குறைவாகப் பால் கொடுத்தன. தண்ணீர் சுமந்து களைத்த முதிய ஆசிரியர் தன் பாடல்களை மறந்தார், குழந்தைகள் ஓதுவதை நிறுத்தினர்.
கடைசியில் சின்னசாமி ஒவ்வொரு வீட்டுக்கும் நடந்து சென்று என்ன தவறு நடந்தது என்று கேட்டார். பரிசுகளைத் திருப்பிக் கொடுத்தார். பழைய நீர் விதியை மீட்டார். ஒவ்வொரு காலையும் அமர்ந்து புகார்களைக் கேட்டார். கிராமம் மெல்ல மீண்டது. அடுத்த ஆண்டு முதல் மழை வந்தபோது கிணறு விளிம்பு வரை நிரம்பியது. சின்னசாமி மகிழ்ச்சிக் கண்ணீருடன் அதன் அருகே அமைதியாக நின்றார்.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Dry Well
The headman of a hill village took the best grain from every family and gave nothing back. He ignored complaints, and he had the wells left unrepaired. One by one, the families moved away to a kinder valley. Soon the headman sat in a grand house in an empty village, with nobody to cook, nobody to farm and nobody to talk to. His own well ran dry. An old traveller who passed by said that a ruler who forgets his people soon finds that he has nobody left to rule.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.