Thirukkuralதிருக்குறள் 53: சுற்றந்தழால்
பொருட்பால் · அரசியல் · Book of Wealth, governance · couplets 521 to 530 · குறள்கள் 521 முதல் 530 வரை
521
பற்றற்ற கண்ணும் பழைமைபா ராட்டுதல்
சுற்றத்தார் கண்ணே உள.
பொருள்: பற்று இல்லாதபோதும், பழமையைப் பாராட்டும் பண்பு சுற்றத்தாரிடமே உண்டு.
Meaning: Even when one has nothing, the habit of cherishing old ties is found among one's relatives.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பற்றற்ற கண்ணும் பழைமைபா ராட்டுதல் (Pattrattra kannum pazhaimaipaa raattuthal) – பற்று இல்லாதபோதும் பழமையைப் பாராட்டுதல் · cherishing old ties even when one has nothing
- சுற்றத்தார் கண்ணே உள (Chuttraththaar kanne ula) – சுற்றத்தாரிடமே உண்டு · is found among one's relatives
522
விருப்பறாச் சுற்றம் இயையின் அருப்பறா
ஆக்கம் பலவும் தரும்.
பொருள்: விருப்பம் அறாத சுற்றம் அமைந்தால், குறையாத ஆக்கம் பலவற்றைத் தரும்.
Meaning: If one has relatives whose affection never fades, they bring many unending gains.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- விருப்பறாச் சுற்றம் இயையின் (Virupparaach chuttram iyaiyin) – விருப்பம் அறாத சுற்றம் அமைந்தால் · if one has relatives whose affection never fades
- அருப்பறா ஆக்கம் பலவும் தரும் (Arupparaa aakkam palavum tharum) – குறையாத ஆக்கம் பலவும் தரும் · they bring many unending gains
523
அளவளா வில்லாதான் வாழ்க்கை குளவளாக்
கோடின்றி நீர்நிறைந் தற்று.
பொருள்: மனம் கலந்து பழகாதவன் வாழ்க்கை, கரையில்லாத குளத்தில் நீர் நிறைந்தது போன்றது.
Meaning: The life of one who does not mingle with others is like a pond full of water with no bank to hold it.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- அளவளா வில்லாதான் வாழ்க்கை (Alavalaa villaathaan vaazhkkai) – கலந்து பழகாதவன் வாழ்க்கை · the life of one who does not mingle
- குளவளாக் கோடின்றி நீர்நிறைந் தற்று (Kulavalaak kotindri neernirain thattru) – கரையில்லாக் குளத்தில் நீர் நிறைந்தது போன்றது · is like a pond full of water with no bank
524
சுற்றத்தால் சுற்றப் படஒழுகல் செல்வந்தான்
பெற்றத்தால் பெற்ற பயன்.
பொருள்: சுற்றத்தால் சூழப்பட்டு வாழ்வது, செல்வம் பெற்றதன் பயன்.
Meaning: To live surrounded by one's kin is the fruit of having wealth.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- சுற்றத்தால் சுற்றப் படஒழுகல் (Chuttraththaal chuttrap pataozhukal) – சுற்றத்தால் சூழப்பட்டு வாழ்தல் · to live surrounded by one's kin
- செல்வந்தான் பெற்றத்தால் பெற்ற பயன் (Chelvanthaan pettraththaal pettra payan) – செல்வம் பெற்றதன் பயன் · is the fruit of having wealth
525
கொடுத்தலும் இன்சொலும் ஆற்றின் அடுக்கிய
சுற்றத்தால் சுற்றப் படும்.
பொருள்: கொடுத்தலும் இன்சொல்லும் செய்தால், பல சுற்றத்தாரால் சூழப்படுவான்.
Meaning: If a person gives freely and speaks kindly, many relatives will gather around him.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கொடுத்தலும் இன்சொலும் ஆற்றின் (Kotuththalum insolum aattrin) – கொடையும் இன்சொல்லும் செய்தால் · if one gives and speaks kindly
- அடுக்கிய சுற்றத்தால் சுற்றப் படும் (Atukkiya chuttraththaal chuttrap patum) – பல சுற்றத்தாரால் சூழப்படுவான் · he will be surrounded by many relatives
526
பெருங்கொடையான் பேணான் வெகுளி அவனின்
மருங்குடையார் மாநிலத்து இல்.
பொருள்: பெருங்கொடை உடையவன் சினம் கொள்ளாதவன் என்றால், அவனைவிட உறவினர் உடையவர் உலகில் இல்லை.
Meaning: Of one who gives greatly and does not get angry, there is no one on earth with more relatives.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பெருங்கொடையான் பேணான் வெகுளி (Perunkotaiyaan penaan vekuli) – பெருங்கொடையாளன் சினம் கொள்ளாதவன் · one who gives greatly and is not angry
- அவனின் மருங்குடையார் மாநிலத்து இல் (Avanin marunkutaiyaar maanilaththu il) – அவனைவிட உறவினர் உடையவர் உலகில் இல்லை · no one on earth has more relatives than he
527
காக்கை கரவா கரைந்துண்ணும் ஆக்கமும்
அன்னநீ ரார்க்கே உள.
பொருள்: காக்கை உணவை மறைக்காமல் அழைத்து உண்ணும்; அத்தகைய வளம் அவ்வியல்புடையவர்க்கே.
Meaning: A crow calls others to share its food, and such prosperity belongs to those of that nature.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- காக்கை கரவா கரைந்துண்ணும் (Kaakkai karavaa karainthunnum) – காக்கை மறைக்காமல் அழைத்து உண்ணும் · a crow calls others to share its food
- ஆக்கமும் அன்னநீ ரார்க்கே உள (Aakkamum annanee raarkke ula) – அத்தகைய வளம் அவ்வியல்புடையவர்க்கே · such prosperity belongs to those of that nature
528
பொதுநோக்கான் வேந்தன் வரிசையா நோக்கின்
அதுநோக்கி வாழ்வார் பலர்.
பொருள்: எல்லாரையும் ஒரே பார்வையாகப் பாராமல் தகுதி பார்க்கும் அரசனை நோக்கி வாழ்வார் பலர்.
Meaning: Many people live looking up to a ruler who does not look at all alike but sees each one's worth.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பொதுநோக்கான் வேந்தன் (Pothunokkaan venthan) – எல்லாரையும் ஒரே பார்வையாகப் பாராத வேந்தன் · a ruler who does not look at all alike
- வரிசையா நோக்கின் அதுநோக்கி வாழ்வார் பலர் (Varichaiyaa nokkin athunokki vaazhvaar palar) – தகுதி பார்த்தால் அதை நோக்கி வாழ்வார் பலர் · if he sees each one's worth, many live looking up to it
529
தமராகிக் தற்றுறந்தார் சுற்றம் அமராமைக்
காரணம் இன்றி வரும்.
பொருள்: தம்மவராகி விலகியவர், காரணம் இருந்தால் மீண்டும் வருவர் (உரையாளர்கள் இதை வேறு விதமாகவும் கூறுவர்).
Meaning: Relatives who once drew away will return when there is a reason, though commentators explain this couplet in other ways.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- தமராகிக் தற்றுறந்தார் சுற்றம் (Thamaraakik thattruranthaar chuttram) – தம்மவராகி விலகியவர் சுற்றம் · relatives who once drew away
- அமராமைக் காரணம் இன்றி வரும் (Amaraamaik kaaranam indri varum) – காரணம் இருந்தால் மீண்டும் வரும் · will return when there is a reason
530
உழைப்பிரிந்து காரணத்தின் வந்தானை வேந்தன்
இழைத் திருந்து எண்ணிக் கொளல்.
பொருள்: காரணத்தால் விலகி மீண்டும் வந்தவனை, அரசன் ஆராய்ந்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
Meaning: A king should examine and then accept a person who left for a reason and has come back.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- உழைப்பிரிந்து காரணத்தின் வந்தானை (Uzhaippirinthu kaaranaththin vanthaanai) – காரணத்தால் விலகி வந்தவனை · one who left for a reason and has come back
- வேந்தன் இழைத் திருந்து எண்ணிக் கொளல் (Venthan izhaith thirunthu ennik kolal) – வேந்தன் ஆராய்ந்து ஏற்க · a king should examine and accept him
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: The Banyan Tree Gathering (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: ஆலமரக் கூடல் (திறக்கத் தொடவும்)
Parvathi had moved to the city years ago and worked as a tailor. Now, with little money in her purse, she took a bus back to her home village for the harvest festival. She was shy about arriving with nothing. But as she stepped under the big banyan tree at the edge of the village, relatives called her name and hugged her. Even when one has nothing, the old ties are found among relatives, she thought, and her eyes were wet.
Her cousin Selvi, who farmed there, said, ‘Your affection never fades with us.’ Parvathi saw that relatives like these bring many unending gains, such as a bed to sleep in, a warm meal, and a hand to hold.
She remembered a neighbour in the city who never mingled with anyone. He was like a pond full of water with no bank to hold it, and the water simply drained away. Parvathi was glad she had written letters to her family every month.
Selvi explained that wealth is meant to be enjoyed with one’s own people, and the finest fruit of having a harvest is sitting with relatives around a banana leaf. That evening Selvi asked Parvathi to help distribute the new rice, giving freely and speaking kindly to everyone, as she always did. Many relatives gathered around her. Selvi never became angry, even when a child dropped a pot of milk, and everyone loved her for it. No one on earth has more relatives than a person who gives much and does not get angry, Parvathi noticed.
A crow outside the courtyard cawed loudly and called its friends to share the crumbs. Selvi laughed and said, ‘That crow is rich in the same way we are.’
Selvi also treated every person alike, without favouring the rich or ignoring the shy, but seeing each one’s worth. Many people look up to such a person.
A distant cousin who had once drawn away after an argument now came back, carrying a basket of fruit. The family wondered whether to welcome him. Parvathi’s grandmother said that a person who left for a reason and has come back should be examined and then accepted. They spoke with him gently, learned why he had left, and invited him to sit down.
Under the great banyan, the whole family ate together, and Parvathi knew she had come home.
பார்வதி பல ஆண்டுகளுக்கு முன் நகரத்துக்குச் சென்று தையல் வேலை செய்தாள். இப்போது கைப்பையில் குறைவான பணத்துடன், அறுவடைத் திருவிழாவுக்குச் சொந்த ஊருக்குப் பேருந்தில் திரும்பினாள். எதுவும் இல்லாமல் வருவதற்குக் கூச்சமாக இருந்தது. ஆனால் ஊர் ஓரத்தில் உள்ள பெரிய ஆலமரத்தடிக்குள் அவள் நுழைந்ததும் உறவினர்கள் அவள் பெயரைக் கூவி அணைத்தனர். எதுவும் இல்லாத போதும் பழைய பிணைப்புகள் உறவினர்களிடையே இருக்கும் என்று நினைத்து, அவள் கண்கள் நனைந்தன.
அங்கே விவசாயம் செய்யும் உறவினர் செல்வி, ‘எங்களிடம் உன் அன்பு ஒருபோதும் மங்காது’ என்றாள். இப்படிப்பட்ட உறவினர்கள் படுக்க இடம், சூடான உணவு, பற்றிக்கொள்ள ஒரு கை என்று முடிவற்ற நன்மைகளைத் தருவார்கள் என்பதை பார்வதி கண்டாள்.
நகரத்தில் யாருடனும் பழகாத ஒரு அண்டை வீட்டுக்காரர் நினைவுக்கு வந்தார். கரையே இல்லாமல் நீர் நிறைந்த குளம் போல அவர் இருந்தார், நீர் வழிந்து போய்விடும். மாதந்தோறும் குடும்பத்துக்குக் கடிதம் எழுதியதற்காக பார்வதி மகிழ்ந்தாள்.
செல்வம் தன் சொந்த மக்களோடு அனுபவிக்கவே என்றும், அறுவடை உள்ளதன் சிறந்த பலன் வாழை இலையைச் சுற்றி உறவினருடன் அமர்வதே என்றும் செல்வி விளக்கினாள். அன்று மாலை புது அரிசியைப் பகிர உதவும்படி பார்வதியைக் கேட்டாள். எப்போதும் போல் தாராளமாகக் கொடுத்து, எல்லோரிடமும் அன்பாகப் பேசினாள். பலர் அவளைச் சுற்றிக் கூடினர். ஒரு குழந்தை பால் பானையைக் கீழே போட்டபோதும் செல்வி கோபப்படவில்லை, அதற்காக எல்லோரும் அவளை நேசித்தனர். அதிகம் கொடுத்துக் கோபப்படாதவரைவிட அதிக உறவினர் உள்ளவர் உலகில் இல்லை என்று பார்வதி கவனித்தாள்.
முற்றத்துக்கு வெளியே ஒரு காகம் உரக்கக் கரைந்து தன் நண்பர்களைத் துணுக்குகளைப் பகிர அழைத்தது. செல்வி சிரித்து, ‘அந்தக் காகமும் நம்மைப் போலவே செல்வந்தன்’ என்றாள்.
செல்வி எல்லாரையும் ஒரே மாதிரி நடத்தினாள். பணக்காரரைச் சிறப்பிக்கவோ கூச்சமுள்ளவரைப் புறக்கணிக்கவோ இல்லை. ஒவ்வொருவரின் மதிப்பையும் பார்த்தாள். அப்படிப்பட்டவரை பலர் அண்ணாந்து பார்ப்பார்கள்.
முன்பு வாக்குவாதத்துக்குப் பிறகு விலகிப் போன தொலைவு உறவினர் ஒருவர் இப்போது பழக்கூடையுடன் திரும்பினார். அவரை வரவேற்பதா என்று குடும்பம் யோசித்தது. காரணத்துடன் விலகிப் போய் திரும்பியவரை ஆராய்ந்து பிறகு ஏற்க வேண்டும் என்றாள் பார்வதியின் பாட்டி. அவரிடம் மென்மையாகப் பேசி, ஏன் போனார் என்பதை அறிந்து, உட்காரும்படி அழைத்தனர்.
பெரிய ஆலமரத்தடியில் முழுக் குடும்பமும் சேர்ந்து உண்டது. பார்வதிக்கு வீடு திரும்பியது போல் இருந்தது.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Banyan Tree
At the centre of the village stood an old banyan tree, and its roots hung down from the branches and became new trunks. Under it, relatives gathered at every festival. Children, parents, aunts and cousins shared food, news and laughter. When one family faced hard times, the others stepped in, and nobody was left alone. An old woman said that a family is like that tree. Each root holds the others up, and together they last for generations.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.