Thirukkuralதிருக்குறள் 42: கேள்வி
பொருட்பால் · அரசியல் · Book of Wealth, governance · couplets 411 to 420 · குறள்கள் 411 முதல் 420 வரை
411
செல்வத்துட் செல்வஞ் செவிச்செல்வம் அச்செல்வம்
செல்வத்து ளெல்லாந் தலை.
பொருள்: செல்வங்களுள் செல்வம் செவிச்செல்வம்; அந்தச் செல்வமே எல்லாச் செல்வங்களுள்ளும் தலை.
Meaning: Of all wealth, the wealth of the ears is the wealth among wealth, and the chief of all.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- செல்வத்துட் செல்வஞ் செவிச்செல்வம் (Chelvaththut chelvanj chevichchelvam) – செல்வத்துள் செல்வம் செவிச்செல்வம் · the wealth among wealth is the wealth of the ears
- அச்செல்வம் செல்வத்து ளெல்லாந் தலை (Achchelvam chelvaththu lellaan thalai) – அந்தச் செல்வம் எல்லாவற்றிலும் தலை · that wealth is the chief of all
412
செவிக்குண வில்லாத போழ்து சிறிது
வயிற்றுக்கும் ஈயப் படும்.
பொருள்: செவிக்கு உணவு இல்லாதபோதுதான், வயிற்றுக்குச் சிறிது உணவு கொடுக்கப்படும்.
Meaning: Only when there is no food for the ears is a little food given to the stomach.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- செவிக்குண வில்லாத போழ்து (Chevikkuna villaatha pozhthu) – செவிக்கு உணவு இல்லாதபோது · when there is no food for the ears
- சிறிது வயிற்றுக்கும் ஈயப் படும் (Chirithu vayittrukkum eeyap patum) – வயிற்றுக்குச் சிறிது கொடுக்கப்படும் · only then is a little given to the stomach
413
செவியுணவிற் கேள்வி யுடையார் அவியுணவின்
ஆன்றாரோ டொப்பர் நிலத்து.
பொருள்: செவிக்கு உணவு தரும் கேள்வி உடையவர்கள், அவியுணவு உண்ணும் தேவர்களுக்கு நிகரானவர்கள்.
Meaning: Those who feed their ears with listening are equal to the gods who take the offered food.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- செவியுணவிற் கேள்வி யுடையார் (Cheviyunavir kelvi yutaiyaar) – செவிக்கு உணவு தரும் கேள்வி உடையவர் · those who feed their ears with listening
- அவியுணவின் ஆன்றாரோ டொப்பர் நிலத்து (Aviyunavin aandraaro toppar nilaththu) – அவி உண்ணும் தேவர்க்கு இணை · are equal on earth to the gods who take the offered food
414
கற்றில னாயினுங் கேட்க அஃதொருவற்கு
ஒற்கத்தின் ஊற்றாந் துணை.
பொருள்: கல்லாதவன் ஆயினும் கேட்க வேண்டும்; அது தளர்ந்தபோது ஊன்றும் துணையாகும்.
Meaning: Even if you have not studied, listen, for it is a support when you grow weak.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கற்றில னாயினுங் கேட்க (Kattrila naayinung ketka) – கற்காவிட்டாலும் கேட்க · even if you have not studied, listen
- அஃதொருவற்கு ஒற்கத்தின் ஊற்றாந் துணை (Ahthoruvarku orkaththin oottraan thunai) – தளர்ந்தபோது ஊன்றும் துணை ஆகும் · it is a support when one grows weak
415
இழுக்கல் உடையுழி ஊற்றுக்கோல் அற்றே
ஒழுக்க முடையார்வாய்ச் சொல்.
பொருள்: வழுக்கும் இடத்தில் ஊன்றுகோல் போல, ஒழுக்கம் உடையவர் சொல் உதவும்.
Meaning: As a walking stick helps on slippery ground, the words of people of good conduct help us.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- இழுக்கல் உடையுழி ஊற்றுக்கோல் அற்றே (Izhukkal utaiyuzhi oottrukkol attre) – வழுக்கும் இடத்தில் ஊன்றுகோல் போல · like a walking stick on slippery ground
- ஒழுக்க முடையார்வாய்ச் சொல் (Ozhukka mutaiyaarvaaych chol) – ஒழுக்கம் உடையவர் சொல் · the words of people of good conduct
416
எனைத்தானும் நல்லவை கேட்க அனைத்தானும்
ஆன்ற பெருமை தரும்.
பொருள்: எவ்வளவு சிறிதாயினும் நல்லவற்றைக் கேட்க; அது அளவிற்கேற்ற பெருமையைத் தரும்.
Meaning: Listen to whatever good is said, however small, for it brings greatness in proportion.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- எனைத்தானும் நல்லவை கேட்க (Enaiththaanum nallavai ketka) – எவ்வளவு சிறிதாயினும் நல்லவை கேட்க · listen to whatever good is said, however small
- அனைத்தானும் ஆன்ற பெருமை தரும் (Anaiththaanum aandra perumai tharum) – அளவிற்கேற்ற பெருமை தரும் · it brings greatness in proportion
417
பிழைத் துணர்ந்தும் பேதைமை சொல்லா ரிழைத்துணர்ந்
தீண்டிய கேள்வி யவர்.
பொருள்: கவனமாகக் கேட்டறிந்தவர்கள், தவறியும் மடமையான சொற்களைச் சொல்ல மாட்டார்கள்.
Meaning: Those who have listened carefully and learned will not speak foolish words even by a slip.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பிழைத் துணர்ந்தும் பேதைமை சொல்லா (Pizhaith thunarnthum pethaimai chollaa) – தவறியும் மடமையைச் சொல்ல மாட்டார் · they will not speak folly even by a slip
- ரிழைத்துணர்ந் தீண்டிய கேள்வி யவர் (Rizhaiththunarn theendiya kelvi yavar) – கவனமாகக் கேட்டறிந்தவர் · those who listened carefully and learned
418
கேட்பினுங் கேளாத் தகையவே கேள்வியால்
தோட்கப் படாத செவி.
பொருள்: கேள்வியால் துளைக்கப்படாத செவி, கேட்டாலும் கேளாத தன்மையுடையது.
Meaning: An ear that has never been opened by learning, even when it hears, is as if it does not hear.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கேட்பினுங் கேளாத் தகையவே (Ketpinung kelaath thakaiyave) – கேட்டாலும் கேளாதது போன்றவை · though it hears, it is as if it does not hear
- கேள்வியால் தோட்கப் படாத செவி (Kelviyaal thotkap pataatha chevi) – கேள்வியால் துளைக்கப்படாத செவி · an ear never opened by learning
419
நுணங்கிய கேள்விய ரல்லார் வணங்கிய
வாயின ராதல் அரிது.
பொருள்: நுட்பமாகக் கேள்வி உடையவர் அல்லாதவர், பணிவான சொற்களைப் பேசுவது அரிது.
Meaning: Those who have not listened deeply seldom speak with humility.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நுணங்கிய கேள்விய ரல்லார் (Nunankiya kelviya rallaar) – நுட்பமாகக் கேள்வி உடையவர் அல்லாதவர் · those who have not listened deeply
- வணங்கிய வாயின ராதல் அரிது (Vanankiya vaayina raathal arithu) – பணிவான சொற்களைப் பேசுவது அரிது · seldom speak with humility
420
செவியிற் சுவையுணரா வாயுணர்வின் மாக்கள்
அவியினும் வாழினும் என்?
பொருள்: செவியில் சுவையை உணராமல், வாயின் சுவையை மட்டும் உணர்பவர்கள், வாழ்ந்தாலென்ன, மடிந்தாலென்ன?
Meaning: What does it matter whether they live or die, those who know only the taste of the mouth and not the taste of listening?
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- செவியிற் சுவையுணரா (Cheviyir chuvaiyunaraa) – செவியின் சுவையை உணராமல் · not knowing the taste of listening
- வாயுணர்வின் மாக்கள் (Vaayunarvin maakkal) – வாயின் சுவையை மட்டும் உணர்பவர் · those who know only the taste of the mouth
- அவியினும் வாழினும் என் (Aviyinum vaazhinum en) – மடிந்தாலென்ன வாழ்ந்தாலென்ன · what does it matter whether they die or live
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: The Market Radio (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: சந்தை வானொலி (திறக்கத் தொடவும்)
Raman sold bananas at the village market. He had never been to school, but every day he parked his cart beside the old radio shop and listened to the programmes about farming, health and fair dealing. His friends laughed, but Raman said that of all wealth, the wealth of the ears is the best. When the lunch hour came and a good talk was just beginning, he took only a small meal, because he felt his ears needed feeding first.
Soon people started to listen when he spoke. A visiting teacher told him that people who feed their ears well are honoured, like those who receive a gift in a temple. Raman laughed and said he was just an ordinary banana seller.
One monsoon his wife fell ill and the family’s money ran low. Raman felt weak with worry, but the advice he had heard came back to him. A programme had explained how to keep fruit fresh longer, how to speak politely to a doctor and how to ask for help from the cooperative. These ideas held him up like a stick holds a person on a slippery path. The day after the rain, the lane was muddy, and he used a long stick to cross safely. He thought, ‘Good words are like this stick.’
He listened to everything good, however small. A neighbour told him a tiny tip about tying banana bunches to keep them from bruising, and Raman used it at once, and his fruit looked better than anyone’s. Because he listened so carefully, he never said foolish things even by accident.
Across the road sat a stall owner called Dinesh who talked all day and heard nobody. Customers wandered off. Raman told him kindly that an ear which is never opened by listening is as good as deaf, and that people who don’t listen deeply seldom speak with humility. Dinesh was stung at first, but then he thought. The next day he paused and listened to a customer’s request. By the end of the week he had more customers than ever.
‘You see,’ said Raman, ‘those who know only the taste of their own mouth miss the sweeter taste of listening.’
ராமன் கிராமச் சந்தையில் வாழைப்பழம் விற்பவன். அவன் பள்ளிக்குச் சென்றதில்லை. ஆனால் தினமும் பழைய வானொலிக் கடைக்கு அருகில் வண்டியை நிறுத்தி, விவசாயம், உடல்நலம், நேர்மையான வியாபாரம் பற்றிய நிகழ்ச்சிகளைக் கேட்பான். நண்பர்கள் சிரித்தனர். ஆனால் எல்லாச் செல்வங்களிலும் செவிச்செல்வமே சிறந்தது என்றான் ராமன். மதிய உணவு நேரத்தில் நல்ல பேச்சு தொடங்கினால், செவிக்கு முதலில் உணவு தர வேண்டும் என்று நினைத்து சிறிதளவே சாப்பிடுவான்.
விரைவில் அவன் பேசினால் மக்கள் கவனிக்கத் தொடங்கினர். வந்திருந்த ஓர் ஆசிரியர் சொன்னார்: செவிக்கு நன்கு உணவளிப்பவர்கள் கோயிலில் படையலைப் பெறுவோர் போல் மதிக்கப்படுவார்கள். ராமன் சிரித்து, நான் சாதாரண வாழை வியாபாரி மட்டுமே என்றான்.
ஒரு மழைக்காலத்தில் அவனது மனைவி நோயுற்றாள். குடும்பத்தில் பணம் குறைந்தது. கவலையில் ராமன் தளர்ந்தான். ஆனால் கேட்ட அறிவுரைகள் நினைவுக்கு வந்தன. பழங்களை நீண்ட நாள் புதிதாக வைத்திருப்பது எப்படி, மருத்துவரிடம் பணிவாகப் பேசுவது எப்படி, கூட்டுறவிடம் உதவி கேட்பது எப்படி என்று ஒரு நிகழ்ச்சி சொல்லியிருந்தது. வழுக்கும் பாதையில் ஊன்றுகோல் தாங்குவது போல இவை அவனைத் தாங்கின. மழைக்கு அடுத்த நாள் தெரு சேறாக இருந்தது. நீண்ட கம்பைப் பிடித்துப் பாதுகாப்பாக நடந்தான். ‘நல்ல சொற்களும் இந்தக் கம்பு போலத்தான்’ என்று நினைத்தான்.
நல்லது எதுவாயினும் சிறிதாயினும் அவன் கேட்டான். வாழைத்தாரை சிராய்ப்பு படாமல் கட்டும் ஒரு சிறிய குறிப்பை அண்டை வீட்டார் சொன்னார். ராமன் உடனே பயன்படுத்தினான். அவன் பழங்கள் எல்லோரையும் விட நன்றாகத் தெரிந்தன. கவனமாகக் கேட்டதால் தவறியும் முட்டாள்தனமாகப் பேசியதில்லை.
சாலையின் மறுபுறம் தினேஷ் என்ற கடைக்காரர் நாள் முழுவதும் பேசுவார், யாரையும் கேட்க மாட்டார். வாடிக்கையாளர்கள் விலகிப் போனார்கள். கற்றலால் திறக்காத செவி கேட்டாலும் கேளாதது போல என்றும், ஆழமாகக் கேட்காதவர்கள் அடக்கத்துடன் பேசுவது குறைவு என்றும் ராமன் அன்பாகச் சொன்னான். தினேஷுக்கு முதலில் வலித்தது. ஆனால் பிறகு சிந்தித்தான். மறுநாள் வாடிக்கையாளர் கேட்டதை நிறுத்தி கவனமாகக் கேட்டான். வாரத்தின் முடிவில் முன்பை விட அதிகம் வாடிக்கையாளர்கள் வந்தனர்.
‘பார்த்தாயா, வாய்ச்சுவை மட்டும் அறிந்தவர்கள், கேட்பதன் இனிய சுவையை இழக்கிறார்கள்’ என்றான் ராமன்.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: Grandfather's Stories
Every evening Sumathi sat on the verandah with her grandfather, and he told her stories of the old days. He told her how to treat visitors, how to be patient and how to be brave. She could not read very well yet, but she remembered every word. When she started school, she found that she already knew many of the ideas in her books. Her teacher was amazed. Sumathi said that her ears had been learning long before her eyes.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.