Thirukkuralதிருக்குறள் 34: நிலையாமை
அறத்துப்பால் · துறவறவியல் · Book of Virtue, renunciation · couplets 331 to 340 · குறள்கள் 331 முதல் 340 வரை
331
நில்லாத வற்றை நிலையின என்றுணரும்
புல்லறி வாண்மை கடை.
பொருள்: நிலைக்காதவற்றை நிலையானவை என்று நினைக்கும் அற்ப அறிவே மிகக் கீழானது.
Meaning: To think that what does not last will last is the lowest kind of foolishness.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நில்லாத வற்றை நிலையின என்றுணரும் (Nillaatha vattrai nilaiyina endrunarum) – நிலைக்காதவற்றை நிலையானவை என்று நினைக்கும் · thinking what does not last will last
- புல்லறி வாண்மை கடை (Pullari vaanmai katai) – அற்ப அறிவே மிகக் கீழ் · is the lowest kind of foolishness
332
கூத்தாட்டு அவைக் குழாத் தற்றே பெருஞ்செல்வம்
போக்கும் அதுவிளிந் தற்று.
பொருள்: பெருஞ்செல்வம் சேர்வது கூத்தைக் காணக் கூடும் கூட்டம் போன்றது; அது நீங்குவது அக்கூட்டம் கலைவது போன்றது.
Meaning: Great wealth gathering is like a crowd gathering for a show, and its going is like the crowd breaking up.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கூத்தாட்டு அவைக் குழாத் தற்றே (Kooththaattu avaik kuzhaath thattre) – கூத்துக் காணக் கூடிய கூட்டம் போன்றது · like a crowd gathering for a show
- பெருஞ்செல்வம் போக்கும் அதுவிளிந் தற்று (Perunjjelvam pokkum athuvilin thattru) – பெருஞ்செல்வம் சேர்வதும் போவதும் கூட்டம் கலைவது போல · great wealth coming and going is like the crowd breaking up
333
அற்கா இயல்பிற்றுச் செல்வம் அதுபெற்றால்
அற்குப ஆங்கே செயல்.
பொருள்: செல்வம் நிலைக்கும் இயல்புடையது அல்ல; அதைப் பெற்றால் அப்போதே நிலையான நன்மையைச் செய்ய வேண்டும்.
Meaning: Wealth does not stay by nature, so when you gain it, do something lasting and good with it at once.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- அற்கா இயல்பிற்றுச் செல்வம் (Arkaa iyalpittruch chelvam) – செல்வம் நிலைக்காத இயல்புடையது · wealth does not stay by nature
- அதுபெற்றால் அற்குப ஆங்கே செயல் (Athupettraal arkupa aanke cheyal) – பெற்றால் அப்போதே நிலையானதைச் செய்க · when you gain it, at once do something lasting
334
நாளென ஒன்றுபோற் காட்டி உயிர் ஈரும்
வாளது உணர்வார்ப் பெறின்.
பொருள்: காலம் நாள் என்று தோன்றும்; ஆனால் உயிரை அறுக்கும் வாள் என்பதை அறிவார் பெற்றால் நன்று.
Meaning: Time appears to be just days, but it is a saw that cuts life away, and it is good if people see it so.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நாளென ஒன்றுபோற் காட்டி (Naalena ondrupor kaatti) – நாள் என்பது போலக் காட்டி · showing itself as just days
- உயிர் ஈரும் வாளது உணர்வார்ப் பெறின் (Uyir eerum vaalathu unarvaarp perin) – உயிரை அறுக்கும் வாள் என்று உணர்ந்தால் · if people see that it is a saw cutting life
335
நாச்செற்று விக்குள்மேல் வாராமுன் நல்வினை
மேற்சென்று செய்யப் படும்
பொருள்: நாக்கு அடைத்து விக்கல் வருவதற்கு முன், நல்வினைகளை விரைந்து செய்ய வேண்டும்.
Meaning: Before the tongue chokes and the final hiccup comes, one should hurry to do good deeds.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நாச்செற்று விக்குள்மேல் வாராமுன் (Naachchettru vikkulmel vaaraamun) – நா அடைத்து விக்கல் வருவதற்கு முன் · before the tongue chokes and the last hiccup comes
- நல்வினை மேற்சென்று செய்யப் படும் (Nalvinai merchendru cheyyap patum) – நல்வினைகளை விரைந்து செய்ய வேண்டும் · one should hurry to do good deeds
336
நெருநல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்னும்
பெருமை உடைத்துஇவ் வுலகு.
பொருள்: நேற்று இருந்தவன் இன்று இல்லை என்னும் பெருமையை உடையது இந்த உலகம்.
Meaning: This world has the remarkable nature that a person who was here yesterday is gone today.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நெருநல் உளனொருவன் (Nerunal ulanoruvan) – நேற்று இருந்த ஒருவன் · a person who was here yesterday
- இன்றில்லை என்னும் பெருமை உடைத்துஇவ் வுலகு (Indrillai ennum perumai utaiththuiv vulaku) – இன்று இல்லை என்னும் பெருமை உடையது இவ்வுலகு · is gone today: such is the nature of this world
337
ஒருபொழுதும் வாழ்வது அறியார் கருதுப
கோடியும் அல்ல பல.
பொருள்: ஒரு கணம் வாழ்வதும் அறியாதவர்கள், கோடிக்கும் மேலான பலவற்றை எண்ணுகிறார்கள்.
Meaning: People who do not know whether they will live another moment plan for more than a million things.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஒருபொழுதும் வாழ்வது அறியார் (Orupozhuthum vaazhvathu ariyaar) – ஒரு கணம் வாழ்வதும் அறியாதவர் · those who do not know if they will live a moment
- கருதுப கோடியும் அல்ல பல (Karuthupa kotiyum alla pala) – கோடிக்கும் மேலாகப் பலவற்றை நினைக்கிறார் · plan for more than a million things
338
குடம்பை தனித்து ஒழியப் புள்பறந் தற்றே
உடம்பொடு உயிரிடை நட்பு.
பொருள்: உடலுக்கும் உயிருக்கும் உள்ள நட்பு, கூடு தனியாக இருக்கப் பறவை பறந்து போவது போன்றது.
Meaning: The friendship between body and life is like a bird that flies away and leaves its nest behind.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- குடம்பை தனித்து ஒழியப் புள்பறந் தற்றே (Kutambai thaniththu ozhiyap pulparan thattre) – கூடு தனியே இருக்கப் பறவை பறந்தது போன்றது · like a bird that flies away leaving its nest
- உடம்பொடு உயிரிடை நட்பு (Utambotu uyiritai natpu) – உடலுக்கும் உயிருக்கும் உள்ள நட்பு · is the friendship between body and life
339
உறங்கு வதுபோலுஞ் சாக்காடு உறங்கி
விழிப்பது போலும் பிறப்பு.
பொருள்: இறப்பு உறங்குவது போன்றது; பிறப்பு உறங்கி விழிப்பது போன்றது.
Meaning: Death is like falling asleep, and birth is like waking from sleep.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- உறங்கு வதுபோலுஞ் சாக்காடு (Uranku vathupolunj chaakkaatu) – இறப்பு உறங்குவது போன்றது · death is like falling asleep
- உறங்கி விழிப்பது போலும் பிறப்பு (Uranki vizhippathu polum pirappu) – பிறப்பு உறங்கி விழிப்பது போன்றது · and birth is like waking up
340
புக்கில் அமைந்தின்று கொல்லோ உடம்பினுள்
துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு.
பொருள்: உடம்பினுள் தங்கியிருக்கும் உயிர்க்குத் தனக்கென ஒரு வீடு அமையவில்லையோ?
Meaning: Has the life that dwells within the body not yet found a home of its own?
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- புக்கில் அமைந்தின்று கொல்லோ (Pukkil amainthindru kollo) – தனக்கென ஒரு வீடு அமையவில்லையோ · has it not found a home of its own
- உடம்பினுள் துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு (Utambinul thuchchil iruntha uyirkku) – உடம்பில் தங்கியிருக்கும் உயிர்க்கு · the life that dwells inside the body
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: Gayathri and the Sandcastle (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: காயத்ரியும் மணல் கோட்டையும் (திறக்கத் தொடவும்)
On the long beach at Marina, Gayathri and her little brother Kannan spent the whole morning building the grandest sandcastle ever made. It had four towers, a moat and a palm-leaf flag, and a small crowd gathered to admire it.
‘It will last forever,’ Kannan declared.
Grandfather, sitting on a folding chair, smiled. ‘To think that what does not last will last is the lowest kind of foolishness, my dear. But it is a happy sort of foolishness, so enjoy it.’
Then a magician started tricks nearby, and the crowd rushed to him. ‘Great wealth arriving is like a crowd gathering for a show,’ Grandfather said. ‘Its going is like the crowd leaving.’
‘Wealth does not stay by nature,’ said Grandfather, ‘so when you gain some, do something lasting and good with it at once.’ He had dug a well in his village the year he got his first pay, and it was still there.
A wave crept up the sand and licked the first tower. Kannan wailed. ‘Time seems to be just days,’ Grandfather said, as the sea took another tower, ‘but it works like a saw, slowly cutting life away. It is good if people see it so, not to be afraid, but to use their days well.’
‘Should we quickly do good things, Thatha?’
‘Do not wait for the tongue to grow tired, as the poet said. Hurry gently to do good, because you cannot be sure of tomorrow.’ ‘This world has a wonderful nature. The ice-cream man who sat here last year is not here today, yet we remember his kindness.’
‘People plan so many things, though,’ said Gayathri.
‘A million things! And no one knows if they will live another moment. That is no reason for sorrow. Think of the body as a nest and life as a bird. One day the bird flies away and leaves the nest behind. Some say death is like falling asleep, and birth is like waking up. The poet also asked a question and left it open: has the life in the body not yet found a home of its own?’
The last tower fell. Kannan said, ‘Let us build another.’
Grandfather laughed. ‘That is the best answer.’ So they did, and this time they dug a tiny well in the middle for everyone to admire.
மெரீனா நீண்ட கடற்கரையில் காயத்ரியும் அவள் தம்பி கண்ணனும் காலை முழுவதும் இதுவரை கட்டப்படாத மிகப் பெரிய மணல் கோட்டையைக் கட்டினார்கள். நான்கு கோபுரங்கள், அகழி, பனை ஓலைக் கொடி இருந்தன. ஒரு சிறு கூட்டம் வந்து பாராட்டியது, காயத்ரி ராணி போல உணர்ந்தாள்.
‘இது என்றென்றும் நிற்கும்’ என்றான் கண்ணன்.
மடிக்கும் நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த தாத்தா புன்னகைத்தார். ‘நிலைக்காததை நிலைக்கும் என்று நினைப்பது மிகக் கீழான மடமை கண்ணா. ஆனால் அது மகிழ்ச்சியான மடமை, அனுபவி.’
கூட்டம் கலைந்தது. அருகில் ஒரு மாயாஜாலக்காரர் வித்தை காட்டத் தொடங்க, ஒரு கணத்தில் நூறு பேர் அவரிடம் ஓடினார்கள். ‘பெருஞ்செல்வம் சேர்வது கூத்துக்குக் கூடும் கூட்டம் போல, அது போவது கூட்டம் கலைவது போல’ என்றார் தாத்தா.
தந்தை சேமித்து வாங்கிய புதிய பள்ளிப் பையைக் காயத்ரி நினைத்தாள். ‘செல்வம் இயல்பாக நிலைப்பதில்லை, அதனால் அது கிடைத்ததும் உடனே நிலையான நன்மையைச் செய்’ என்றார் தாத்தா. தனது முதல் சம்பளம் வந்த ஆண்டிலேயே கிராமத்தில் கிணறு தோண்டியதாகவும், அந்தக் கிணறு இன்றும் இருப்பதாகவும் சொன்னார்.
ஓர் அலை மணலில் ஊர்ந்து முதல் கோபுரத்தை நக்கியது. கண்ணன் அழுதான். ‘காலம் வெறும் நாட்களாகத் தெரியும்,’ என்றார் தாத்தா, கடல் இன்னொரு கோபுரத்தை எடுத்தபோது, ‘ஆனால் அது வாள் போல மெல்ல வாழ்வை அறுக்கிறது. மக்கள் அதை அப்படிப் பார்ப்பது நல்லது, பயப்படுவதற்காக அல்ல, நாட்களை நன்கு பயன்படுத்துவதற்காக.’
‘நாம் உடனே நல்லது செய்ய வேண்டுமா தாத்தா?’
‘நாக்குத் தளர்வதற்கு முன் என்று கவிஞர் சொன்னார். நாளை நிச்சயம் என்று சொல்ல முடியாது, அதனால் அமைதியாக விரைந்து நன்மை செய்.’ அவர் இளஞ்சிவப்பு வானத்தைப் பார்த்தார். ‘இவ்வுலகுக்கு அதிசய இயல்பு உண்டு. கடந்த ஆண்டு இங்கே அமர்ந்த ஐஸ்கிரீம் தாத்தா இன்று இல்லை. ஆனாலும் அவர் கருணையை நினைவுகூர்கிறோம், ஏனெனில் பிறந்தநாளுக்குக் குழந்தைகளுக்கு இலவசமாக ஐஸ் கொடுப்பார்.’
‘ஆனாலும் மக்கள் எவ்வளவு திட்டமிடுகிறார்கள்’ என்றாள் காயத்ரி.
‘ஆயிரம் ஆயிரமாக! அடுத்த கணம் வாழ்வோமா என்று யாருக்கும் தெரியாது. அது துயரத்திற்குக் காரணம் இல்லை. உடலைக் கூடு என்றும் உயிரைப் பறவை என்றும் நினை. ஒருநாள் பறவை பறந்து போய் கூட்டை விட்டுவிடும். சிலர் இறப்பைத் தூக்கத்திற்கும் பிறப்பை விழிப்பிற்கும் ஒப்பிடுவர். கவிஞர் ஒரு கேள்வியையும் திறந்தபடியே விட்டார்: உடலுக்குள் இருக்கும் உயிர் தனக்கென ஒரு வீடு இன்னும் காணவில்லையா?’
கடைசி கோபுரம் விழுந்தது. கண்ணன் மென்மையான மணலைப் பார்த்து, ‘இன்னொன்று கட்டலாம்’ என்றான்.
தாத்தா சிரித்தார். ‘அதுதான் சிறந்த பதில்.’ அவர்கள் மீண்டும் கட்டினார்கள், இம்முறை நடுவே எல்லோரும் பார்த்து மகிழ ஒரு சிறிய கிணற்றைத் தோண்டினார்கள்.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Sandcastle
Kavya and her cousins spent the whole afternoon building a magnificent sandcastle on the beach. It had towers, a moat and a flag made from a shell. As the evening came, the tide crept in and softly washed it all away. The children were sad for a moment. Then Kavya laughed and said that what mattered was the fun they had building it. They went home with sandy feet and happy hearts, and they promised to build another next summer.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.