Thirukkuralதிருக்குறள் 27: தவம்
அறத்துப்பால் · துறவறவியல் · Book of Virtue, renunciation · couplets 261 to 270 · குறள்கள் 261 முதல் 270 வரை
261
உற்றநோய் நோன்றல் உயிர்க்குறுகண் செய்யாமை
அற்றே தவத்திற் குரு.
பொருள்: வந்த துன்பத்தைப் பொறுத்தலும், உயிர்களுக்குத் துன்பம் செய்யாமையும் தவத்தின் வடிவம்.
Meaning: To bear the hardship that comes and to cause no harm to living beings is the form of penance.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- உற்றநோய் நோன்றல் (Uttranoy nondral) – வந்த துன்பத்தைப் பொறுத்தல் · to bear the hardship that comes
- உயிர்க்குறுகண் செய்யாமை (Uyirkkurukan cheyyaamai) – உயிர்களுக்குத் துன்பம் செய்யாமை · to cause no harm to living beings
- அற்றே தவத்திற் குரு (Attre thavaththir kuru) – அதுவே தவத்தின் வடிவம் · that is the form of penance
262
தவமும் தவமுடையார்க்கு ஆகும் அதனை
அஃதிலார் மேற்கொள் வது.
பொருள்: தவம் அதற்குத் தகுதி உடையவர்க்கே ஆகும்; தகுதியில்லாதவர் அதை மேற்கொள்வது வீண்.
Meaning: Penance suits those who are fit for it. For others to take it up is in vain.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- தவமும் தவமுடையார்க்கு ஆகும் (Thavamum thavamutaiyaarkku aakum) – தவம் தகுதி உடையவர்க்கே ஆகும் · penance suits those who are fit for it
- அதனை அஃதிலார் மேற்கொள் வது (Athanai ahthilaar merkol vathu) – அது இல்லாதவர் மேற்கொள்வது · for those who are not, to take it up
263
துறந்தார்க்குத் துப்புரவு வேண்டி மறந்தார்கொல்
மற்றை யவர்கள் தவம்.
பொருள்: துறந்தவர்களின் தேவையை நிறைவேற்ற, மற்றவர்கள் தம் தவத்தை மறந்தார்களோ? (உரையாளர்கள் பல்வேறு விளக்கம் கூறுவர்.)
Meaning: Is it to meet the needs of those who have renounced that others forgot their own penance? Commentators explain this line in different ways.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- துறந்தார்க்குத் துப்புரவு வேண்டி (Thuranthaarkkuth thuppuravu vendi) – துறந்தவர்களின் தேவையை நிறைவேற்ற · to meet the needs of those who renounced
- மறந்தார்கொல் (Maranthaarkol) – மறந்தார்களோ · did they forget
- மற்றை யவர்கள் தவம் (Mattrai yavarkal thavam) – மற்றவர்கள் தம் தவத்தை · others their own penance
264
ஒன்னார்த் தெறலும் உவந்தாரை ஆக்கலும்
எண்ணின் தவத்தான் வரும்.
பொருள்: பகைவரை அடக்குவதும், நண்பரை உயர்த்துவதும் தவத்தின் ஆற்றலால் வரும்.
Meaning: The power to restrain enemies and to raise up friends comes from the strength of penance.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஒன்னார்த் தெறலும் (Onnaarth theralum) – பகைவரை அடக்குவதும் · restraining enemies
- உவந்தாரை ஆக்கலும் (Uvanthaarai aakkalum) – நண்பரை உயர்த்துவதும் · raising up friends
- எண்ணின் தவத்தான் வரும் (Ennin thavaththaan varum) – ஆராய்ந்தால் தவத்தால் வரும் · comes, if one thinks it through, from penance
265
வேண்டிய வேண்டியாங் கெய்தலால் செய்தவம்
ஈண்டு முயலப் படும்.
பொருள்: விரும்பியவற்றை விரும்பியபடி அடைவதால், இங்கேயே தவம் முயன்று செய்யப்படும்.
Meaning: Because wishes are fulfilled as they are wished, penance is practised here with effort.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- வேண்டிய வேண்டியாங் கெய்தலால் (Vendiya vendiyaang keythalaal) – விரும்பியவற்றை விரும்பியபடி அடைவதால் · because wishes are fulfilled as wished
- செய்தவம் ஈண்டு முயலப் படும் (Cheythavam eendu muyalap patum) – தவம் இங்கே முயன்று செய்யப்படும் · penance is practised here with effort
266
தவஞ் செய்வார் தங்கருமஞ் செய்வார்மற் றல்லார்
அவஞ்செய்வார் ஆசையுட் பட்டு.
பொருள்: தவம் செய்பவர்கள் தம் கடமையைச் செய்பவர்கள்; மற்றவர்கள் ஆசையில் பட்டுத் தவறு செய்வார்கள்.
Meaning: Those who do penance do their duty, and the others, caught in desire, do wrong.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- தவஞ் செய்வார் தங்கருமஞ் செய்வார் (Thavanj cheyvaar thankarumanj cheyvaar) – தவம் செய்பவர் தம் கடமையைச் செய்பவர் · those who do penance do their duty
- மற்றல்லார் அவஞ்செய்வார் ஆசையுட் பட்டு (Mattrallaar avanjjeyvaar aachaiyut pattu) – மற்றவர் ஆசையில் பட்டுத் தவறு செய்வர் · the others, caught in desire, do wrong
267
சுடச்சுடரும் பொன்போல் ஒளிவிடும் துன்பஞ்
சுடச்சுட நோற்கிற் பவர்க்கு.
பொருள்: சுடச்சுட ஒளிரும் பொன் போல, துன்பம் சுடச்சுடப் பொறுப்பவர்கள் ஒளிர்வார்கள்.
Meaning: As gold shines brighter the more it is burned, those who bear suffering even as it burns will shine.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- சுடச்சுடரும் பொன்போல் ஒளிவிடும் (Chutachchutarum ponpol olivitum) – சுடச்சுட ஒளிரும் பொன் போல · like gold that shines brighter as it burns
- துன்பஞ் சுடச்சுட நோற்கிற் பவர்க்கு (Thunpanj chutachchuta norkir pavarkku) – துன்பம் சுடச்சுடப் பொறுப்பவர்க்கு · for those who bear suffering even as it burns
268
தன்னுயிர் தான்அறப் பெற்றானை ஏனைய
மன்னுயி ரெல்லாந் தொழும்.
பொருள்: தன்னுயிர் பற்றை முழுமையாகப் போக்கியவனை, மற்ற உயிர்கள் எல்லாம் வணங்கும்.
Meaning: All other living beings bow to the one who has completely let go of clinging to his own life.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- தன்னுயிர் தான்அறப் பெற்றானை (Thannuyir thaanarap pettraanai) – தன்னுயிர்ப் பற்றை முற்றிலும் போக்கியவனை · one who has fully let go of clinging to his own life
- ஏனைய மன்னுயி ரெல்லாந் தொழும் (Enaiya mannuyi rellaan thozhum) – மற்ற உயிர்கள் எல்லாம் வணங்கும் · all other living beings bow
269
கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின்
ஆற்றல் தலைப்பட் டவர்க்கு.
பொருள்: தவத்தின் ஆற்றலை அடைந்தவர்களுக்கு, எமனை வெல்லுதலும் கைகூடும்.
Meaning: For those who have gained the power of penance, even overcoming death can be possible.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் (Koottram kuthiththalum kaikootum) – எமனை வெல்வதும் கைகூடும் · even overcoming death can be possible
- நோற்றலின் ஆற்றல் தலைப்பட் டவர்க்கு (Nottralin aattral thalaippat tavarkku) – தவத்தின் ஆற்றல் பெற்றவர்க்கு · for those who have gained the power of penance
270
இலர்பல ராகிய காரணம் நோற்பார்
சிலர்பலர் நோலா தவர்.
பொருள்: வறியவர் பலராகிய காரணம், தவம் செய்பவர் சிலர்; செய்யாதவர் பலர் என்பதே.
Meaning: The reason many are in want is that few do penance and many do not.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- இலர்பல ராகிய காரணம் (Ilarpala raakiya kaaranam) – வறியவர் பலராகிய காரணம் · the reason many are in want
- நோற்பார் சிலர் (Norpaar chilar) – தவம் செய்பவர் சிலர் · is that few do penance
- பலர் நோலா தவர் (Palar nolaa thavar) – பலர் செய்யாதவர் · and many do not
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: Kani and the Goldsmith's Fire (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: கனியும் பொற்கொல்லரின் நெருப்பும் (திறக்கத் தொடவும்)
In the jewellery lane of an old town lived Mr Velu, a goldsmith famous for patience. His new apprentice, Kani, was twelve and wanted to make bracelets straight away. ‘First, learn to wait,’ said Mr Velu, and handed her a small lump of gold.
For weeks Kani only watched, in safety glasses with her hair tied back, learning to hold the tongs and never touch hot metal. Day by day she saw the gold go into the fire, come out dull, and go in again.
‘Why must it burn?’ she asked.
‘Gold shines brighter the more it is heated,’ said Mr Velu. ‘People are the same. Those who bear hardship patiently, without harming any living thing, come out brighter. That is the form of discipline. It means putting up with trouble and not passing the trouble on to others.’
One afternoon her friend Jeya came, wanting to try everything at once. Mr Velu shook his head kindly. ‘Some tasks suit certain people at certain times. Taking up what you are not ready for is wasted. Start where you are.’ He gave Jeya a gentle job, polishing brass lamps.
During the festival rush, an order came in late. Kani was tired and wanted to quit, but she breathed and carried on, remembering that wishes are fulfilled by effort. Mr Velu told her that those who practise such discipline do their duty. The rest, caught up in wanting quick results, often cut corners.
A rival shop owner who had always sneered at him was sick, and Mr Velu delivered his stalled order for free. ‘Strength of discipline can restrain enemies,’ he said, ‘and lift friends up too.’
An old retired bell-maker visited, and Kani asked him whether discipline was about giving up things. People read this line in different ways, he said, so he would only say that the deepest discipline is letting go of grasping for oneself. ‘Everyone bows to someone who no longer clings.’ And, he added, those with years of such strength remain calm even before their biggest fears.
‘Why are so many people unhappy, though?’ Kani asked.
‘Because few are willing to practise patient discipline, and many hope for easy roads,’ said the old man.
At sunset, Mr Velu placed in her hands a small bright ring. ‘You made this,’ he said. She stared at it, and for the first time she understood the fire.
பழைய நகரத்தின் நகைக்கடைத் தெருவில் பொறுமைக்குப் பெயர்போன பொற்கொல்லர் வேலு வாழ்ந்தார். அவரிடம் புதிதாகச் சேர்ந்த பன்னிரண்டு வயது பயிற்சியாளர் கனி உடனே வளையல் செய்ய விரும்பினாள். ‘முதலில் காத்திருக்கக் கற்றுக்கொள்’ என்று சொல்லி வேலு அவளிடம் ஒரு சிறிய தங்கக் கட்டியைக் கொடுத்தார்.
வாரக்கணக்கில் கனி பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். பாதுகாப்புக் கண்ணாடி அணிந்து, முடியை நன்றாகக் கட்டிக்கொண்டாள். இடுக்கியைப் பிடிக்கவும், சூடான உலோகத்தைத் தொடக்கூடாது என்பதையும் கற்றாள். தங்கம் நெருப்பில் போய் மங்கலாக வருவதையும் மீண்டும் உள்ளே போவதையும் நாள்தோறும் கண்டாள்.
‘இது ஏன் எரிய வேண்டும்?’ என்று கேட்டாள்.
‘தங்கம் எவ்வளவு சுடப்படுகிறதோ அவ்வளவு ஒளிரும்’ என்றார் வேலு. ‘மனிதர்களும் அப்படியே. எந்த உயிருக்கும் தீங்கு செய்யாமல், துன்பத்தைப் பொறுமையாகத் தாங்குபவர்கள் இன்னும் ஒளிர்வார்கள். அதுதான் தவத்தின் வடிவம். துன்பத்தைத் தாங்குவது, அதைப் பிறர்மேல் திணிக்காமல் இருப்பது.’
ஒருநாள் பிற்பகல் தோழி ஜெயா கடைக்கு வந்து எல்லாவற்றையும் உடனே செய்ய விரும்பினாள். வேலு கனிவுடன் தலையசைத்தார். ‘சில வேலைகள் சிலருக்குச் சில நேரங்களில் பொருந்தும். தயாராக இல்லாததை ஒருவர் எடுத்தால் அது வீணாகும். இருக்கும் இடத்திலிருந்து தொடங்கு.’ பித்தளை விளக்குகளை மெருகேற்றும் எளிய வேலையை அவளுக்குக் கொடுத்தார்.
திருவிழாக் கூட்ட நேரத்தில் ஓர் ஆர்டர் தாமதமாக வந்தது. கனி களைத்திருந்தாள். விட்டுவிட நினைத்தாள், ஆனால் தான் ஏன் இங்கே இருக்கிறோம் என்று யோசித்தாள். நோக்கி உழைக்கும்போது ஆசைகள் நிறைவேறுவதால்தான் மக்கள் பொறுமையான உழைப்பைப் பயில்கிறார்கள். மூச்சு விட்டு தொடர்ந்தாள். இத்தகைய பயிற்சி செய்பவர்கள் தம் கடமையைச் செய்கிறார்கள் என்றும், மற்றவர்கள் விரைவான பலனை விரும்பி வழியில் குறுக்குவழி எடுப்பார்கள் என்றும் வேலு சொன்னார்.
எப்போதும் அவரைக் கேலி செய்த போட்டிக் கடைக்காரர் நோயுற்றிருந்தார். வேலு அவரது தேங்கிய ஆர்டரை இலவசமாக முடித்துக் கொடுத்தார். ‘பயிற்சியின் வலிமை எதிரிகளைத் தணிக்கும், நண்பர்களையும் உயர்த்தும்’ என்றார்.
ஒரு முதிய மணி செய்பவர் வந்தார். தவம் என்பது பொருட்களை விடுவதா என்று கனி கேட்டாள். இந்த வரியை சிலர் ஒருவிதமாகவும் சிலர் வேறுவிதமாகவும் புரிந்துகொள்வதாகவும், ஆழமான தவம் தன்னைப் பற்றிக்கொள்ளும் பற்றை விடுவது என்று மட்டும் தான் சொல்வதாகவும் அவர் கூறினார். ‘பற்றைவிட்டவரை எல்லோரும் வணங்குவார்கள்.’ ஆண்டுகளாக இத்தகைய வலிமை பெற்றவர்கள் தம் மிகப்பெரிய அச்சங்களின் முன்பும் அமைதியாக இருப்பார்கள் என்றும் சேர்த்தார்.
‘அப்படியானால் பலர் ஏன் துன்பப்படுகிறார்கள்?’ என்று கனி கேட்டாள்.
‘பொறுமையான பயிற்சியைச் செய்ய சிலரே விரும்புகிறார்கள், பலர் எளிய வழிகளை எதிர்பார்க்கிறார்கள்’ என்றார் அவர்.
மாலையில் வேலு ஒரு சிறிய ஒளிரும் மோதிரத்தை அவள் கையில் வைத்தார். ‘இதை நீ செய்தாய்’ என்றார். அவள் அதையே பார்த்து, முதன்முறையாக நெருப்பின் பொருளைப் புரிந்துகொண்டாள்.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Goldsmith's Fire
A young goldsmith asked his master why gold had to be heated in a fierce fire again and again. The old man held up a lump that was dull and uneven, and then a ring that shone like the sun. He said that the fire burns away what is rough and leaves what is pure. People are the same, he said, and those who face hardship with patience come out shining. The young man looked at the glowing ring and decided he would face his own troubles bravely.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.