Thirukkuralதிருக்குறள் 24: புகழ்
அறத்துப்பால் · இல்லறவியல் · Book of Virtue, household life · couplets 231 to 240 · குறள்கள் 231 முதல் 240 வரை
231
ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அதுவல்லது
ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு.
பொருள்: கொடுத்துப் புகழோடு வாழ்வதே வாழ்வு; அதைத் தவிர உயிர்க்கு வேறு பயன் இல்லை.
Meaning: To give and live with honour is life itself. A life has no other gain than this.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஈதல் இசைபட வாழ்தல் (Eethal ichaipata vaazhthal) – கொடுத்துப் புகழோடு வாழ்தல் · to give and live with honour
- அதுவல்லது ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு (Athuvallathu oothiyam illai uyirkku) – அதைத் தவிர உயிர்க்குப் பயன் இல்லை · a life has no other gain
232
உரைப்பார் உரைப்பவை எல்லாம் இரப்பார்க்கொன்று
ஈவார்மேல் நிற்கும் புகழ்.
பொருள்: பேசுபவர்கள் பேசும் எல்லாவற்றிலும், இரப்பவர்க்குக் கொடுப்பவரின் புகழே நிற்கும்.
Meaning: Of all that people speak, the praise that stands is that of those who give to those in need.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- உரைப்பார் உரைப்பவை எல்லாம் (Uraippaar uraippavai ellaam) – பேசுபவர் பேசுவதெல்லாம் · of all that speakers speak
- இரப்பார்க்கொன்று ஈவார்மேல் நிற்கும் புகழ் (Irappaarkkondru eevaarmel nirkum pukazh) – இரப்பவர்க்குக் கொடுப்பவரின் புகழே நிற்கும் · the praise that stands is of those who give to the needy
233
ஒன்றா உலகத்து உயர்ந்த புகழல்லால்
பொன்றாது நிற்பதொன் றில்.
பொருள்: இந்த உலகில் உயர்ந்த புகழைத் தவிர, அழியாமல் நிற்பது வேறு எதுவும் இல்லை.
Meaning: In this world, nothing lasts without perishing except high honour.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஒன்றா உலகத்து உயர்ந்த புகழல்லால் (Ondraa ulakaththu uyarntha pukazhallaal) – இந்த உலகில் உயர்ந்த புகழைத் தவிர · in this world, except for high honour
- பொன்றாது நிற்பதொன் றில் (Pondraathu nirpathon ril) – அழியாமல் நிற்பது வேறு இல்லை · nothing stands without perishing
234
நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் புலவரைப்
போற்றாது புத்தேள் உலகு.
பொருள்: நிலத்தில் நீண்ட புகழ் பெற்றால், புலவர்களையும் தேவர் உலகம் போற்றாது என்று உரையாளர்கள் பல்வேறு விளக்கங்கள் கூறுவர்.
Meaning: If one earns lasting fame on earth, commentators explain in different ways what this says about the heavenly world and the poets who praise it.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் (Nilavarai neelpukazh aattrin) – நிலத்தில் நீண்ட புகழ் பெற்றால் · if one earns lasting fame on earth
- புலவரைப் போற்றாது புத்தேள் உலகு (Pulavaraip pottraathu puththel ulaku) – தேவர் உலகம் புலவரைப் போற்றாது (பல விளக்கங்கள் உண்டு) · the heavenly world does not praise the poets, which is explained in different ways
235
நத்தம்போல் கேடும் உளதாகும் சாக்காடும்
வித்தகர்க் கல்லால் அரிது.
பொருள்: அழிவும் மரணமும் புகழோடு வருவது அறிவுடையவர்களுக்கே; மற்றவர்களுக்கு அது அரிது.
Meaning: A glorious end, in ruin or in death, is for the wise alone, and hard for others.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நத்தம்போல் கேடும் உளதாகும் (Naththambol ketum ulathaakum) – அழிவும் புகழோடு வரும் · ruin comes with honour too
- சாக்காடும் வித்தகர்க் கல்லால் அரிது (Chaakkaatum viththakark kallaal arithu) – மரணமும் அறிவுடையவர்க்கு அல்லாமல் அரிது · and death does so only for the wise
236
தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று.
பொருள்: பிறந்தால் புகழோடு பிறக்க வேண்டும்; அது இல்லாதவர் பிறப்பதைவிடப் பிறவாமை நன்று.
Meaning: If you are born, be born with honour. For those without it, not being born is better.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக (Thondrin pukazhotu thondruka) – பிறந்தால் புகழோடு பிறக்க · if you are born, be born with honour
- அஃதிலார் தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று (Ahthilaar thondralin thondraamai nandru) – அது இல்லாதவர் பிறப்பதைவிடப் பிறவாமை நன்று · for those without it, not being born is better
237
புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார் தம்மை
இகழ்வாரை நோவது எவன்?
பொருள்: புகழோடு வாழாதவர்கள் தம்மையே நொந்துகொள்ள வேண்டும்; தம்மை இகழ்பவரை ஏன் நோக வேண்டும்?
Meaning: Those who do not live with honour should blame themselves. Why grumble at those who look down on them?
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார் (Pukazhpata vaazhaathaar thannovaar) – புகழோடு வாழாதவர் தம்மையே நொந்துகொள்க · those who do not live with honour should blame themselves
- தம்மை இகழ்வாரை நோவது எவன் (Thammai ikazhvaarai novathu evan) – தம்மை இகழ்வாரை நோவது ஏன் · why grumble at those who look down on them
238
வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம் இசையென்னும்
எச்சம் பெறாஅ விடின்.
பொருள்: புகழ் என்னும் எச்சத்தைப் பெறாவிட்டால், அது உலகத்தார்க்கெல்லாம் பழி என்பர்.
Meaning: They say that failing to leave behind the legacy called fame is a disgrace for everyone in the world.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம் (Vachaiyenpa vaiyaththaark kellaam) – உலகத்தார்க்கு எல்லாம் பழி என்பர் · they say it is a disgrace for everyone in the world
- இசையென்னும் எச்சம் பெறாஅ விடின் (Ichaiyennum echcham peraaa vitin) – புகழ் என்னும் எச்சத்தைப் பெறாவிட்டால் · if they fail to leave behind the legacy called fame
239
வசையிலா வண்பயன் குன்றும் இசையிலா
யாக்கை பொறுத்த நிலம்.
பொருள்: புகழில்லாத உடலைச் சுமக்கும் நிலம், தன் வளமான பயனைக் குறைத்துக்கொள்ளும்.
Meaning: The land that carries a body without honour loses some of its rich harvest.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- வசையிலா வண்பயன் குன்றும் (Vachaiyilaa vanpayan kundrum) – பழியில்லாத வளமான பயன் குறையும் · the rich harvest free of blame decreases
- இசையிலா யாக்கை பொறுத்த நிலம் (Ichaiyilaa yaakkai poruththa nilam) – புகழற்ற உடலைச் சுமந்த நிலத்தில் · on the land that carries a body without honour
240
வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார் இசையொழிய
வாழ்வாரே வாழா தவர்.
பொருள்: பழியின்றி வாழ்பவரே வாழ்பவர்; புகழின்றி வாழ்பவர் வாழாதவர் போன்றவர்.
Meaning: Those who live without blame truly live. Those who live without honour are as if they did not live.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார் (Vachaiyozhiya vaazhvaare vaazhvaar) – பழியின்றி வாழ்பவரே வாழ்பவர் · those who live without blame truly live
- இசையொழிய வாழ்வாரே வாழா தவர் (Ichaiyozhiya vaazhvaare vaazhaa thavar) – புகழின்றி வாழ்பவர் வாழாதவரே · those who live without honour are as if they did not live
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: Anbu and the Name on the Well (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: அன்புவும் கிணற்றில் பொறித்த பெயரும் (திறக்கத் தொடவும்)
On the edge of the village of Pudhur stood a stone well, and on its rim someone had carved a name: Ponnan. Anbu, who was eleven, stopped there one morning and asked her grandmother, who was drawing water, ‘Who was Ponnan?’
‘Your great-grandfather,’ said Paati. ‘He was a poor farmer, but he dug this well with his own hands during a dry year, so that every house could drink. People carved his name out of thanks.’
‘To give and live with honour is life itself, child,’ said Paati. ‘A person gains nothing greater from living. Of all that people say, the praise that stays is for those who give to the needy.’
At school, Anbu's teacher told the class that mighty kings had come and gone from the district, their palaces now rubble. Yet children still sang a song about a potter who once gave away his whole day's clay pots to a flooded village. ‘Everything in this world passes,’ said the teacher, ‘except high honour.’
A boy asked whether fame followed people to the heavens. ‘Learned people explain that in different ways,’ the teacher said gently, ‘and I will leave the heavens to the poets. What we can see is this: a well, a song.’
Anbu's cousin Raju, meanwhile, had cheated in a school game. When the other children stopped inviting him, he grumbled that they were unfair. Paati said quietly, ‘Those who live without honour should look at themselves first. Why grumble at those who look down on them? Mend what you did, and the looks will change.’ Raju blushed, apologised and returned the ball he had kept.
‘If you are born,’ said Paati, ‘be born so that your life leaves something good behind. To pass through the world without leaving any fame at all is a sadness for everyone, not only the person. And the land that carries a person without honour grows a little poorer. The harvest loses some of its sweetness.’
‘Only the wise can meet even a hard ending with dignity,’ she added.
That Saturday, Anbu and her friends cleaned the well, scrubbing off moss until the carved name shone. Then, with the chisel her grandmother handed her, she carved a small bowl under Ponnan's name, for everyone who would drink. The old woman smiled. Those who live without blame truly live.
புதூர் கிராமத்தின் ஓரத்தில் ஒரு கல் கிணறு இருந்தது. அதன் விளிம்பில் ‘பொன்னன்’ என்ற பெயர் செதுக்கப்பட்டிருந்தது. பதினொரு வயது அன்பு தினமும் பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியில் அதைக் கடப்பாள். இன்று நின்று, தண்ணீர் இறைத்துக்கொண்டிருந்த பாட்டியிடம் ‘பொன்னன் யார்?’ என்று கேட்டாள்.
‘உன் கொள்ளுத்தாத்தா’ என்றாள் பாட்டி. ‘ஏழை விவசாயி. ஆனாலும் ஒரு வறட்சி ஆண்டில் எல்லா வீடுகளும் குடிநீர் பெற அவரே தன் கைகளால் இந்தக் கிணற்றைத் தோண்டினார். எதையும் கேட்கவில்லை. நன்றியால் மக்கள் அவர் பெயரைச் செதுக்கினார்கள்.’
‘அவர் கொடுத்தார், பெருமையோடு வாழ்ந்தார்’ என்றாள் அன்பு மெதுவாக.
‘அதுதான் உண்மையான வாழ்க்கை, குழந்தை’ என்றாள் பாட்டி. ‘வாழ்வில் இதைவிடப் பெரிய ஆதாயம் ஒருவருக்கு இல்லை. மக்கள் பிறரைப் பற்றிச் சொல்வதெல்லாம் மறைந்தாலும், இல்லாதவர்க்குக் கொடுத்தவரின் புகழ் நிற்கும்.’
பள்ளியில் ஆசிரியர், இந்த வட்டாரத்தில் பெரிய அரசர்களும் ஆரவாரப் பணக்காரர்களும் வந்துபோனார்கள் என்றும் அவர்கள் அரண்மனைகள் இடிபாடுகளாகிவிட்டன என்றும் சொன்னார். ஆனால் வெள்ளத்தில் மூழ்கிய ஊருக்குத் தன் நாள் முழுவதும் செய்த மண்பானைகளை வழங்கிய குயவனைப் பற்றிய பாட்டை குழந்தைகள் இன்றும் பாடுகிறார்கள். ‘இவ்வுலகில் எல்லாம் அழியும், உயர்ந்த புகழ் ஒன்றைத் தவிர’ என்றார் ஆசிரியர்.
புகழ் வான் உலகிலும் தொடருமா என்று ஒரு சிறுவன் கேட்டான். ‘அதைப் பற்றி அறிஞர்கள் வெவ்வேறு விதமாக விளக்குவார்கள். வானுலகத்தைக் கவிஞர்களிடம் விட்டுவிடுகிறேன். நம் கண்முன் இருப்பது கிணறும் பாட்டும்தான்’ என்றார் அவர் மென்மையாக.
இதற்கிடையில் அன்புவின் ஒன்றுவிட்ட தம்பி ராஜு தன் வேலைகளைத் தவிர்த்து, பள்ளி விளையாட்டில் ஏமாற்றினான். மற்ற குழந்தைகள் அவனை அழைப்பதை நிறுத்தியபோது, அவர்கள் நியாயமற்றவர்கள் என்று முணுமுணுத்தான். பாட்டி அமைதியாகச் சொன்னாள், ‘பெருமையின்றி வாழ்பவர்கள் முதலில் தங்களையே பார்க்க வேண்டும். தாழ்வாகப் பார்ப்பவர்களை ஏன் குறை சொல்ல வேண்டும்? நீ செய்ததைச் சரிசெய், பார்வை மாறும்.’ ராஜு முகம் சிவந்தான். குழுவினரிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, எடுத்துவைத்திருந்த பந்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தான். ஒரு வாரத்திற்குள் மீண்டும் அவர்களோடு விளையாடினான்.
‘பிறந்தால், நல்லது ஒன்றை விட்டுச்செல்லும்படி வாழ வேண்டும்’ என்றாள் பாட்டி. ‘எந்தப் புகழும் விட்டுச்செல்லாமல் போவது உலகத்துக்கே ஒரு வருத்தம். புகழில்லாத ஒருவரைத் தாங்கும் மண்ணும் கொஞ்சம் வறியதாகும், அறுவடையின் இனிமை சற்றுக் குறையும்.’
‘அறிவுள்ளவர்கள் கடினமான காலத்திலும் மதிப்போடு தம் முடிவைச் சந்திக்கத் தெரிந்தவர்கள். அது எல்லோருக்கும் எளிதல்ல’ என்றும் சேர்த்தாள்.
அந்த சனிக்கிழமை அன்புவும் தோழிகளும் கிணற்றைச் சுத்தம் செய்து, பாசியைத் தேய்த்து, செதுக்கிய பெயர் ஒளிரும்படி செய்தார்கள். பிறகு பாட்டி கொடுத்த உளியை எடுத்து, பொன்னன் என்ற பெயருக்குக் கீழே, குடிக்க வருவோர் எல்லாருக்குமாக ஒரு சிறிய கிண்ணத்தை அன்பு கவனமாகச் செதுக்கினாள். பாட்டி புன்னகைத்தாள். பழி இல்லாமல் வாழ்பவரே உண்மையாக வாழ்கிறார்.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Name on the Well
On the village well was carved a name, and a little boy asked his grandmother who it was. She told him it was a man who had dug the well for the village, long before she was born. Everyone who drank from it remembered him with thanks. The boy thought about this on his way home. He decided that he would like to be remembered not for being rich or powerful, but for something that quietly helped other people.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.