Thirukkuralதிருக்குறள் 22: ஒப்புரவறிதல்
அறத்துப்பால் · இல்லறவியல் · Book of Virtue, household life · couplets 211 to 220 · குறள்கள் 211 முதல் 220 வரை
211
கைம்மாறு வேண்டா கடப்பாடு மாரிமாட்டு
என் ஆற்றுங் கொல்லோ உலகு.
பொருள்: மழை கைம்மாறு எதிர்பார்ப்பதில்லை; உலகம் மழைக்கு என்ன கைம்மாறு செய்யக்கூடும்?
Meaning: Rain expects nothing in return. What could the world ever do to repay the rain?
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கைம்மாறு வேண்டா (Kaimmaaru vendaa) – கைம்மாறு எதிர்பார்ப்பதில்லை · expects nothing in return
- கடப்பாடு மாரிமாட்டு (Katappaatu maarimaattu) – மழைக்குச் செய்யும் கடமை · the duty owed to rain
- என் ஆற்றுங் கொல்லோ உலகு (En aattrung kollo ulaku) – உலகம் என்ன செய்ய இயலும் · what could the world ever do to repay it
212
தாளாற்றித் தந்த பொருளெல்லாம் தக்கார்க்கு
வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு.
பொருள்: முயற்சியால் ஈட்டிய பொருளெல்லாம், தகுந்தவர்க்கு உதவி செய்வதற்காகவே.
Meaning: All the wealth earned with effort is meant for helping those who deserve help.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- தாளாற்றித் தந்த பொருளெல்லாம் (Thaalaattrith thantha porulellaam) – முயற்சியால் ஈட்டிய பொருளெல்லாம் · all the wealth earned with effort
- தக்கார்க்கு (Thakkaarkku) – தகுந்தவர்க்கு · for the deserving
- வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு (Velaanmai cheythar poruttu) – உதவி செய்வதற்காகவே · is meant for helping them
213
புத்தே ளுலகத்தும் ஈண்டும் பெறலரிதே
ஒப்புரவின் நல்ல பிற.
பொருள்: வானுலகிலும் இங்கும் பெறுவதற்கு அரியது, பொது நலம் செய்தலைவிட நல்லது வேறு இல்லை.
Meaning: In the heavens and here, nothing better than doing good for the community is hard to find.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- புத்தே ளுலகத்தும் ஈண்டும் (Puththe lulakaththum eendum) – வானுலகிலும் இங்கும் · in the heavens and here
- பெறலரிதே (Peralarithe) – பெறுவது அரிது · is hard to find
- ஒப்புரவின் நல்ல பிற (Oppuravin nalla pira) – பொது நலத்தைவிட நல்லது வேறு · anything better than helping the community
214
ஒத்த தறவோன் உயிர்வாழ்வான் மற்றையான்
செத்தாருள் வைக்கப் படும்.
பொருள்: உலகத்தோடு ஒத்த அறம் அறிந்தவனே உயிர் வாழ்பவன்; மற்றவன் இறந்தவர்களுள் எண்ணப்படுவான்.
Meaning: One who knows how to live in tune with the world truly lives. The rest are counted among the dead.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஒத்த தறவோன் (Oththa tharavon) – உலகோடு ஒத்த அறம் அறிந்தவன் · one who knows how to live in tune with the world
- உயிர்வாழ்வான் (Uyirvaazhvaan) – உயிர் வாழ்பவன் · truly lives
- மற்றையான் செத்தாருள் வைக்கப் படும் (Mattraiyaan cheththaarul vaikkap patum) – மற்றவன் இறந்தவருள் எண்ணப்படுவான் · the rest are counted among the dead
215
ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே உலகவாம்
பேரறி வாளன் திரு.
பொருள்: பேரறிவுடையவனின் செல்வம், ஊருக்கு நீர் தரும் குளம் நிறைந்தது போன்றது.
Meaning: The wealth of a wise and generous person is like a village pond filled with water for everyone.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே (Ooruni neernirain thattre) – ஊர்க்குளம் நீர் நிறைந்தது போன்றது · like a village pond filled with water
- உலகவாம் பேரறி வாளன் திரு (Ulakavaam perari vaalan thiru) – உலகம் விரும்பும் பேரறிவாளனின் செல்வம் · the wealth of a wise person that the world loves
216
பயன்மரம் உள்ளூர்ப் பழுத்தற்றால் செல்வம்
நயனுடை யான்கண் படின்.
பொருள்: நயம் உடையவனிடம் செல்வம் சேர்ந்தால், அது ஊருக்குள் பழுத்த பயன்மரம் போன்றது.
Meaning: When wealth reaches a kind person, it is like a fruit tree ripening in the middle of the town.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- பயன்மரம் உள்ளூர்ப் பழுத்தற்றால் (Payanmaram ulloorp pazhuththattraal) – ஊருக்குள் பயன் தரும் மரம் பழுத்தது போன்றது · like a fruit tree ripening in the middle of the town
- செல்வம் நயனுடை யான்கண் படின் (Chelvam nayanutai yaankan patin) – நயம் உடையவனிடம் செல்வம் சேர்ந்தால் · when wealth reaches a kind person
217
மருந்தாகித் தப்பா மரத்தற்றால் செல்வம்
பெருந்தகை யான்கண் படின்.
பொருள்: பெருந்தகையிடம் செல்வம் சேர்ந்தால், அது மருந்தாகப் பயன்படும் மரம் போன்றது.
Meaning: When wealth reaches a noble person, it is like a medicinal tree that helps everyone.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- மருந்தாகித் தப்பா மரத்தற்றால் (Marunthaakith thappaa maraththattraal) – பயன்படும் மருந்து மரம் போன்றது · like a medicinal tree that never fails
- செல்வம் பெருந்தகை யான்கண் படின் (Chelvam perunthakai yaankan patin) – பெருந்தகையிடம் செல்வம் சேர்ந்தால் · when wealth reaches a noble person
218
இடனில் பருவத்தும் ஒப்புரவிற்கு ஒல்கார்
கடனறி காட்சி யவர்.
பொருள்: கடமை அறிந்தவர்கள், வளம் குறைந்த காலத்திலும் பொதுநலம் செய்வதில் சோர்ந்துவிட மாட்டார்கள்.
Meaning: Those who know their duty never grow tired of helping others, even in hard times.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- இடனில் பருவத்தும் (Itanil paruvaththum) – வளம் குறைந்த காலத்திலும் · even in hard times
- ஒப்புரவிற்கு ஒல்கார் (Oppuravirku olkaar) – பொதுநலத்தில் சோரார் · they do not tire of helping the community
- கடனறி காட்சி யவர் (Katanari kaatchi yavar) – கடமை அறிந்த அறிவுடையவர் · those who know their duty
219
நயனுடையான் நல்கூர்ந்தா னாதல் செயும்நீர
செய்யாது அமைகலா வாறு.
பொருள்: நயம் உடையவனின் வறுமை என்பது, வழக்கமாகச் செய்யும் உதவியைச் செய்ய இயலாமல் போவதே.
Meaning: The poverty of a kind person is not being able to do the helpful things he always used to do.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- நயனுடையான் நல்கூர்ந்தா னாதல் (Nayanutaiyaan nalkoornthaa naathal) – நயம் உடையவன் வறுமையடைவது · the poverty of a kind person
- செயும்நீர செய்யாது அமைகலா வாறு (Cheyumneera cheyyaathu amaikalaa vaaru) – வழக்கமாகச் செய்யும் உதவியைச் செய்ய இயலாமல் போவதே · is being unable to do the helpful things he always did
220
ஒப்புரவி னால்வரும் கேடெனின் அஃதொருவன்
விற்றுக்கோள் தக்க துடைத்து.
பொருள்: பொதுநலம் செய்வதால் கேடு வருமென்றால், அதைத் தன்னை விற்றாவது வாங்கத்தக்கது.
Meaning: If helping others brings loss, it is worth selling oneself to pay for it.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- ஒப்புரவி னால்வரும் கேடெனின் (Oppuravi naalvarum ketenin) – பொதுநலம் செய்வதால் கேடு வருமென்றால் · if helping others brings loss
- அஃதொருவன் விற்றுக்கோள் தக்க துடைத்து (Ahthoruvan vittrukkol thakka thutaiththu) – அதைத் தன்னை விற்றாவது வாங்கத்தக்கது · it is worth buying even by selling oneself
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: Thenmozhi and the Village Pond (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: தேன்மொழியும் ஊர்க் குளமும் (திறக்கத் தொடவும்)
When the first rain of the season fell on the village of Marudur, Thenmozhi ran outside with her arms wide open. The rain asked for no thanks. It simply watered every field, the rich man's and the poor widow's alike. ‘What could we ever pay back to the rain?’ she wondered aloud.
Her grandmother, smiled. ‘Nothing. People who give without counting are rain on two legs.’
Her father, a farmer, once explained that everything he earned by honest effort was really meant to be shared with those who truly needed help. ‘A full granary that no one else ever tastes is a locked cupboard,’ he said. ‘In all the heavens and on all of this earth, I cannot think of anything finer than doing good for the community.’
That year the village pond dried to a cracked patch of mud. A trader named Mr Selvaraj, who had grown wealthy selling spices in the city, returned to Marudur. He paid for the pond to be dug deeper and lined, and for steps to be built so even small children could fetch water safely. Soon it brimmed, and every family drew from it. ‘A wise and generous person's wealth is like that pond,’ said Thenmozhi's grandmother, ‘filled with water for everybody.’
Mr Selvaraj also planted a mango tree in the middle of the square. Years later, when its fruit ripened, the whole town shared them. Wealth in a kind person's hands is like a fruit tree in the centre of town. Beside it he planted a neem tree for anyone to take leaves from. ‘Wealth reaching a noble person,’ Thenmozhi's teacher told the class, ‘is like a medicine tree that helps everyone who passes.’
One monsoon the roads flooded and Mr Selvaraj lost a whole shipment of goods. Many expected him to stop helping. Instead he carried on, because people who know their duty never tire of helping, even in lean months.
Years later, an older Mr Selvaraj sat sadly on the pond steps. ‘I used to repair the school roof every year,’ he said. ‘Now I cannot. That is my real poverty.’
Thenmozhi, now grown, answered, ‘Then let us carry on for you. Even if helping meant selling my own bicycle and working extra days, it would be worth it.’
The old man smiled, and the pond rippled in the evening light.
மருதூர் கிராமத்தில் பருவத்தின் முதல் மழை பெய்தபோது, தேன்மொழி கைகளை விரித்தபடி வெளியே ஓடினாள். மழை அவள் பெயரைக் கேட்கவில்லை. வாடகையோ நன்றியோ கேட்கவில்லை. பணக்காரர் வயலுக்கும் ஏழை விதவை வயலுக்கும் ஒரே மாதிரி நீர் ஊற்றியது. ‘இந்த மழைக்கு நாம் என்ன திருப்பிக் கொடுக்க முடியும்?’ என்று அவள் வியந்தாள்.
பேருந்து நிலையத்தருகே பூ விற்கும் அவள் பாட்டி புன்னகைத்தாள். ‘ஒன்றுமில்லை. அதனால்தான் அது அழகு. கணக்குப் பார்க்காமல் கொடுப்பவர்கள் இரண்டு காலில் நடக்கும் மழை.’
தேன்மொழியின் அப்பா விடியற்காலை முதல் அந்தி வரை உழைக்கும் விவசாயி. உழைத்துச் சேர்த்த செல்வம் எல்லாம் உண்மையில் உதவி தேவைப்படுபவர்களுக்காகவே என்று ஒருநாள் விளக்கினார். ‘வேறு யாரும் சுவைக்காத நிறைந்த களஞ்சியம் பூட்டிய அலமாரி தான். வானிலும் இந்த மண்ணிலும் சமூகத்துக்கு நன்மை செய்வதை விடச் சிறந்தது எனக்குத் தெரியவில்லை’ என்றார்.
அந்த ஆண்டு ஊர்க் குளம் வறண்டு வெடித்த சேறாகிவிட்டது. நகரத்தில் வாசனைப் பொருள் விற்றுச் செல்வந்தரான வணிகர் செல்வராஜ் மருதூருக்குத் திரும்பி வந்தார். தன் பெயர் பொறித்த பளபளக்கும் வாசல் கட்டிக்கொள்ளவில்லை. குளத்தை ஆழமாகத் தோண்டிச் சீராக்கவும், சிறு குழந்தைகளும் பாதுகாப்பாகத் தண்ணீர் எடுக்கப் படிக்கட்டுகள் அமைக்கவும் செலவு செய்தார். விரைவில் குளம் நிரம்பி வழிந்தது, எல்லாக் குடும்பங்களும் நீர் எடுத்தன. ‘அறிவும் கொடையும் உள்ளவரின் செல்வம் இந்தக் குளம் போல, எல்லோருக்கும் நீர் நிறைந்தது’ என்றாள் பாட்டி.
செல்வராஜ் ஊர் நடுவே ஒரு மாமரமும் நட்டார். பல ஆண்டுகள் கழித்து அது காய்த்தபோது ஊரே பகிர்ந்து உண்டது. கருணையுள்ளவர் கையில் செல்வம் ஊர் நடுவே பழுத்த மரம் போன்றது. அதன் அருகில் வேப்பமரமும் நட்டார், அதன் இலைகளை யார் வேண்டுமானாலும் மருந்துக் குளியலுக்கு எடுத்துக்கொள்ளலாம். ‘உயர்ந்தவரிடம் சேரும் செல்வம் கடந்து செல்வோர் எல்லோருக்கும் உதவும் மருந்து மரம் போன்றது’ என்று ஆசிரியை வகுப்பில் சொன்னார்.
ஒரு மழைக்காலத்தில் சாலைகள் வெள்ளத்தில் மூழ்கி, செல்வராஜுக்குப் பொருள் ஏற்றுமதி முழுதும் நஷ்டமானது. இனி அவர் உதவ மாட்டார் என்று பலர் நினைத்தார்கள். ஆனால் தம் கடமையை அறிந்தவர்கள் கஷ்ட காலத்திலும் உதவுவதில் சலிக்கமாட்டார்கள் என்பதுபோல், அமைதியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் அவர் தொடர்ந்தார்.
ஆண்டுகள் ஓடின. செல்வராஜ் முதியவரானார். ஒருநாள் குளக்கரைப் படியில் சோகமாக அமர்ந்தார். ‘ஒவ்வோர் ஆண்டும் பள்ளிக்கூடக் கூரையைச் சரிசெய்வேன். இப்போது முடியவில்லை. இதுதான் என் உண்மையான ஏழ்மை’ என்றார்.
வளர்ந்துவிட்ட தேன்மொழி சொன்னாள், ‘அப்படியானால் உங்களுக்காக நாங்கள் தொடர்கிறோம். உதவி செய்ய என் சைக்கிளையே விற்று, கூடுதல் நாள் வேலை செய்ய வேண்டி வந்தாலும் அது பயனுள்ளதே.’
முதியவர் புன்னகைத்தார், மாலை ஒளியில் குளம் மெல்ல அலைந்தது.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Village Pond
Every summer the village pond dried up a little more. The villagers decided to dig it deeper, and each family sent someone with a basket. The old and the young, the rich and the poor, all took turns. Nobody asked who would get more water. When the rains came, the pond filled to the brim, and the whole village drank, bathed and watered its fields. The headman said that a pond belongs to nobody and to everybody, and that is why it never runs dry of friends.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.