Thirukkuralதிருக்குறள் 117: படர்மெலிந்திரங்கல்
காமத்துப்பால் · கற்பியல் · Book of Love, married love · couplets 1161 to 1170 · குறள்கள் 1161 முதல் 1170 வரை
About this chapter:இந்த அதிகாரம் பற்றி: This chapter belongs to the Book of Love (chapters 109 to 133), the part of the Thirukkural that is love poetry in the classical Tamil tradition, written for grown-up readers. The meanings here are kept short and gentle, and the stories are about affection between friends and family.இந்த அதிகாரம் காமத்துப்பாலைச் (109 முதல் 133 வரை) சேர்ந்தது; இது பாரம்பரியத் தமிழ் மரபில் காதல் கவிதைப் பகுதி, வளர்ந்தவர்களுக்காக எழுதப்பட்டது. இங்குள்ள பொருள் சுருக்கமாகவும் மென்மையாகவும் வைக்கப்பட்டுள்ளது; கதைகள் நண்பர்கள், குடும்பத்தினர் இடையிலான அன்பைப் பற்றியவை.
1161
மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு
ஊற்றுநீர் போல மிகும்.
பொருள்: என் துயரை மறைப்பேன்; ஆனால் அது இறைக்கும் ஊற்றுநீர் போல மிகும்.
Meaning: I would hide my ache, but it grows like a spring that rises the more water is drawn.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை (Maraippenman yaanihtho noyai) – என் துயரை மறைப்பேன் · I would hide my ache
- இறைப்பவர்க்கு ஊற்றுநீர் போல மிகும் (Iraippavarkku oottruneer pola mikum) – இறைக்கும் ஊற்றுநீர் போல மிகும் · it grows like a spring that rises the more water is drawn
1162
கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு
உரைத்தலும் நாணுத் தரும்.
பொருள்: இந்த நோயை மறைக்கவும் முடியவில்லை; நோயை உண்டாக்கியவர்க்குச் சொல்லவும் நாணம் தருகிறது.
Meaning: I cannot hide this ache, and to tell the one who caused it brings me shame.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயை (Karaththalum aattrenin noyai) – இந்த நோயை மறைக்கவும் முடியவில்லை · I cannot hide this ache
- நோய்செய்தார்க்கு உரைத்தலும் நாணுத் தரும் (Noycheythaarkku uraiththalum naanuth tharum) – உண்டாக்கியவர்க்குச் சொல்லவும் நாணம் தரும் · and to tell the one who caused it brings me shame
1163
காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்
நோனா உடம்பின் அகத்து.
பொருள்: காமமும் நாணமும் என் தாங்காத உடம்பின் உள்ளே காவடித் தண்டு போல் தூங்குகின்றன.
Meaning: Love and shame hang within my body, which cannot bear it, like the two ends of a carrying pole.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும் (Kaamamum naanum uyirkaavaath thoonkum) – காமமும் நாணமும் காவடித் தண்டு போல் தூங்குகின்றன · love and shame hang like the two ends of a carrying pole
- என்நோனா உடம்பின் அகத்து (Ennonaa utambin akaththu) – என் தாங்காத உடம்பின் உள்ளே · within my body, which cannot bear it
1164
காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
ஏமப் புணைமன்னும் இல்.
பொருள்: காமக் கடல் உண்டு; அதைக் கடக்கும் தெப்பம் இல்லை.
Meaning: There is a sea of love, but there is no raft to cross it.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- காமக் கடல்மன்னும் உண்டே (Kaamak katalmannum unde) – காமக் கடல் உண்டு · there is a sea of love
- அதுநீந்தும் ஏமப் புணைமன்னும் இல் (Athuneenthum emap punaimannum il) – அதைக் கடக்கும் தெப்பம் இல்லை · but there is no raft to cross it
1165
துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
நட்பினுள் ஆற்று பவர்.
பொருள்: நட்பினர் தந்த துயரைத் தாங்குபவர், வலிமையில் எவ்வளவு உயர்ந்தவர்!
Meaning: How strong must they be who bear the sorrow that their friends bring.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் (Thuppin evanaavar mankol) – வலிமையில் எவ்வளவு உயர்ந்தவர் · how strong must they be
- துயர்வரவு நட்பினுள் ஆற்று பவர் (Thuyarvaravu natpinul aattru pavar) – நட்பினர் தந்த துயரைத் தாங்குபவர் · who bear the sorrow that their friends bring
1166
இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது.
பொருள்: இன்பம் கடல்; காமம் வருத்தும்போது, துன்பம் அதைவிடப் பெரியது.
Meaning: Joy is a sea, but when love torments, the pain is greater than that sea.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் (Inpam katalmattruk kaamam) – இன்பம் கடல்; காமம் · joy is a sea, but love
- அஃதடுங்கால் துன்பம் அதனிற் பெரிது (Ahthatunkaal thunpam athanir perithu) – வருத்தும்போது துன்பம் அதைவிடப் பெரிது · when it torments, the pain is greater than that sea
1167
காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
யாமத்தும் யானே உளேன்.
பொருள்: காமம் என்னும் கடும் வெள்ளத்தை நீந்திக் கரை காணவில்லை; நள்ளிரவிலும் நான் ஒருத்தியே விழித்திருக்கிறேன்.
Meaning: Swimming the fierce flood of love, I see no shore, and even at midnight, I alone am awake.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன் (Kaamak katumbunal neenthik karaikaanen) – காமம் என்னும் வெள்ளத்தை நீந்திக் கரை காணவில்லை · swimming the fierce flood of love, I see no shore
- யாமத்தும் யானே உளேன் (Yaamaththum yaane ulen) – நள்ளிரவிலும் நான் ஒருத்தியே விழித்திருக்கிறேன் · even at midnight I alone am awake
1168
மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
என்னல்லது இல்லை துணை.
பொருள்: எல்லா உயிர்களையும் தூங்கச் செய்யும் இரவே, எனக்குத் துணை; வேறு துணை இல்லை.
Meaning: The night puts all living beings to sleep, and it is my only companion, for I have no other.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா (Mannuyir ellaam thuyittri aliththiraa) – எல்லா உயிர்களையும் தூங்கச் செய்யும் இரவே · the night that puts all living beings to sleep
- என்னல்லது இல்லை துணை (Ennallathu illai thunai) – எனக்குத் துணை வேறு இல்லை · is my only companion, for I have no other
1169
கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்
நெடிய கழியும் இரா.
பொருள்: கொடியவர்களின் கொடுமையைவிட இந்நாள்களின் இரவுகள் கொடியவை; நீளமாகக் கழிகின்றன.
Meaning: The nights of these days are crueller than the cruel, and they go by so long.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய (Kotiyaar kotumaiyin thaamkotiya) – கொடியவர் கொடுமையைவிடக் கொடியவை · crueller than the cruelty of the cruel
- இந்நாள் நெடிய கழியும் இரா (Innaal netiya kazhiyum iraa) – இந்நாள்களின் இரவுகள் நீளமாகக் கழிகின்றன · the nights of these days that go by so long
1170
உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
நீந்தல மன்னோஎன் கண்.
பொருள்: என் உள்ளம் செல்லும் இடத்துக்கு என் கண்ணும் செல்ல முடிந்தால், வெள்ளம் போன்ற கண்ணீரில் நீந்தாது.
Meaning: If my eyes could go where my heart goes, they would not have to swim in this flood of tears.
Word-by-word meaning · சொல்லுக்குச் சொல் பொருள்
- உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் (Ullambondru ulvazhich chelkirpin) – உள்ளம் செல்லும் இடத்துக்குக் கண்ணும் செல்ல முடிந்தால் · if my eyes could go where my heart goes
- வெள்ளநீர் நீந்தல மன்னோஎன் கண் (Vellaneer neenthala mannoen kan) – என் கண் வெள்ளம் போன்ற கண்ணீரில் நீந்தாது · they would not have to swim in this flood of tears
A longer storyஒரு நீண்ட கதை: The Veranda at Midnight (about 2 minutes to read: tap to open)ஒரு நீண்ட கதை: நள்ளிரவில் திண்ணையில் (திறக்கத் தொடவும்)
Pooja could not sleep. Her best friend Nandini had moved to another city that week, and the house felt strangely large. She lay in the dark and listened to the clock and the crickets.
At breakfast she had said she was fine. She tried to hide the ache, but it was like a spring in the ground: the more she drew from it, the more it rose. By night it was brimming.
She thought of ringing Nandini, but felt shy. What would she say? ‘I miss you so much that I cannot sleep’? It seemed silly to tell the very person who had moved. So she did nothing, and felt pulled in two directions, like a pole carried on the shoulder with a heavy load at each end: longing at one end, shyness at the other.
It seemed to her that her feelings were a great sea, with no raft in sight. Her teacher had once said that joy is a sea too, and she tried to remember that. But the sorrow felt bigger than any joy tonight. She could see no shore, and even at midnight she seemed to be the only one awake in the whole world.
Then she heard a soft creak. Out on the veranda sat her grandfather with a cup of warm milk. ‘The night puts everyone to sleep except you and me,’ he said. ‘Come, be my company.’
She sat beside him. ‘Thatha,’ she whispered, ‘these nights are so long.’
‘Longer than they should be,’ he agreed. ‘When my brother went abroad, I too found the nights cruel. I used to think, how strong people must be to bear a sorrow that a loved one’s absence brings. But we are stronger than we know.’
‘I wish my eyes could simply go where my heart goes,’ Pooja said. ‘Then I would not need to swim in all these tears.’
Her grandfather smiled and took out his old phone. ‘Your eyes cannot travel, but this can carry your voice and your face.’
Pooja’s fingers trembled, then pressed the button. A sleepy voice answered at the other end. ‘Pooja? I could not sleep either!’
They talked and laughed until the stars grew pale. When Pooja finally lay down, the night no longer felt like an enemy. It had become a quiet friend, and she slept at last.
பூஜாவுக்குத் தூக்கமே வரவில்லை. அவளுடைய உயிர்த் தோழி நந்தினி அந்த வாரம்தான் வேறு ஊருக்குக் குடிபெயர்ந்திருந்தாள். வீடு விசித்திரமாகப் பெரிதாகத் தெரிந்தது. இருட்டில் படுத்துக்கொண்டு கடிகாரத்தின் ஓசையையும் சில்வண்டுகளின் ஒலியையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.
காலையில் சாப்பிடும்போது தான் நன்றாக இருப்பதாகச் சொல்லியிருந்தாள். வலியை மறைக்க முயன்றாள். ஆனால் அது நிலத்திலிருந்து ஊறும் நீரூற்றுப் போன்றது; எவ்வளவு இறைக்கிறோமோ அவ்வளவு ஊறும். இரவு வந்தபோது அது நிரம்பி வழிந்தது.
நந்தினிக்குப் போன் செய்யலாமா என்று நினைத்தாள்; ஆனால் கூச்சமாக இருந்தது. என்ன சொல்வது? ‘உன்னை நினைத்துத் தூக்கமே வரவில்லை’ என்றா? ஊரை விட்டுப் போனவளிடமே இதைச் சொல்வது அசட்டுத்தனமாகத் தோன்றியது. அதனால் எதுவும் செய்யவில்லை. தோளில் தூக்கிய காவடிபோல இரண்டு பக்கமும் இழுக்கப்பட்டாள்; ஒரு பக்கம் ஏக்கம், மறுபக்கம் கூச்சம்.
தன் மனம் ஒரு பெரிய கடல் என்றும், அதைக் கடக்க ஒரு தெப்பம்கூடத் தெரியவில்லை என்றும் அவளுக்குத் தோன்றியது. மகிழ்ச்சியும் கடல்தான் என்று ஆசிரியர் ஒருமுறை சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது. ஆனால் இன்றிரவு துயரம் எந்த மகிழ்ச்சியைவிடவும் பெரிதாக இருந்தது. கரையே தெரியவில்லை; நள்ளிரவில் உலகம் முழுவதும் தான் மட்டுமே விழித்திருப்பதுபோல உணர்ந்தாள்.
அப்போது மெல்லிய கீச்சொலி கேட்டது. வெளியே திண்ணையில் தாத்தா சூடான பாலுடன் அமர்ந்திருந்தார். ‘இரவு எல்லோரையும் தூங்க வைத்துவிட்டது, உன்னையும் என்னையும் தவிர. வா, எனக்குத் துணையாக இரு’ என்றார்.
அவள் அருகில் அமர்ந்தாள். ‘தாத்தா, இந்த இரவுகள் ரொம்ப நீளமாக இருக்கின்றன’ என்று மெல்லச் சொன்னாள்.
‘இருக்க வேண்டியதைவிட நீளம்தான்’ என்றார் அவர். ‘என் தம்பி வெளிநாடு போனபோது எனக்கும் இரவுகள் கொடுமையாகத் தெரிந்தன. அன்புக்குரியவரின் பிரிவு தரும் துயரத்தைத் தாங்குபவர்கள் எவ்வளவு வலிமையானவர்கள் என்று நினைப்பேன். உண்மையில் நாம் நினைப்பதைவிட வலிமையானவர்கள்.’
‘என் கண்கள் மனம் போகும் இடத்துக்கே போக முடிந்தால் நன்றாக இருக்கும்’ என்றாள் பூஜா. ‘அப்போது இத்தனை கண்ணீரில் நீந்த வேண்டியிருக்காது.’
தாத்தா புன்னகைத்து, தன் பழைய போனை எடுத்தார். ‘கண்கள் பயணம் செய்ய முடியாது. ஆனால் இது உன் குரலையும் முகத்தையும் சுமந்து செல்லும்.’
பூஜாவின் விரல்கள் நடுங்கின; பிறகு பொத்தானை அழுத்தின. மறுமுனையில் தூக்கக் கலக்கமான குரல் கேட்டது. ‘பூஜா? எனக்கும் தூக்கமே வரவில்லை!’
விண்மீன்கள் மங்கும்வரை இருவரும் பேசிச் சிரித்தார்கள். பூஜா படுத்தபோது இரவு அவளுக்கு எதிரியாக இல்லை; அமைதியான நண்பனாக மாறியிருந்தது. கடைசியில் அவள் தூங்கினாள்.
This longer story was written for this site with AI assistance. It weaves together the ideas of all ten couplets above.இந்த நீண்ட கதை இத்தளத்துக்காக AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; மேலேயுள்ள பத்துக் குறள்களின் கருத்துகளையும் இணைக்கிறது.
Story: The Long Night
One night, Kamal could not sleep. His best friend had moved away that week, and the house felt empty. He lay awake, listening to the clock and the crickets. The hours seemed to stretch on forever. At last, he got up and wrote a long letter by lamplight. When he put down his pen, he felt calmer. In the morning, he posted it, and the sun looked brighter. His mother said that the nights are long when the heart is heavy, but a kind word on paper can lighten them.
The couplet text comes from the open Project Madurai e-text of the Thirukkural (pmuni0001, projectmadurai.org), used under its open distribution terms. The story is original.குறள் பாடல் வரிகள் திறந்த விநியோக விதிமுறைகளின் கீழ் பயன்படுத்தப்படும் மதுரைத் திட்டத்தின் (Project Madurai, pmuni0001) திறந்த மின்னூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. கதைகள் அனைத்தும் இத்தளத்துக்கான சொந்த படைப்புகள்.